“And now, the end is near; and so I face the final curtain…”

Όταν σκεφτόμαστε τον αξέχαστο bon viveur της μουσικής, δεν μπορεί να μη μας έρχεται στο μυαλό η μελωδία ενός από τα αγαπημένα τραγούδια που γράφτηκαν ποτέ στη μουσική ιστορία, όπως το ερμήνευσε ο ίδιος ο Sinatra, «με το δικό του μοναδικό τρόπο». Το ξεχωριστό My Way έμελλε να αποτελέσει σημείο αναφοράς για την καριέρα του μεγάλου τραγουδιστή αλλά και το τελευταίο τραγούδι της καλλιτεχνικής του πορείας. Παρ’ όλα αυτά, ο Frank Sinatra δεν υπήρξε ο πρώτος που το τραγούδησε!

Το τραγούδι αρχικά ήταν γαλλικό και ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1967 από το διάσημο τραγουδιστή της εποχής εκείνης, τον Claude François με τίτλο Comme D’ Habitude (Όπως συνήθως). Το παράδοξο είναι το γεγονός ότι οι στίχοι του My Way δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το γαλλικό κομμάτι, το οποίο περιγράφει την άτονη καθημερινότητα ενός άνδρα που είναι χρόνια παντρεμένος και η ζωή του κυλά χωρίς κανένα ενδιαφέρον.

Σε μόλις δύο χρόνια, ο Sinatra θα το έχει ηχογραφήσει εκτοξεύοντας το για 75 εβδομάδες (!) στα 40 κορυφαία UK Charts! Πώς όμως το τραγούδι έφτασε στα χέρια και τα αυτιά του Sinatra; Ένα καλοκαίρι, ενώ ο 25χρονος τότε φίλος και συνεργάτης του τραγουδιστή, Paul Anka βρισκόταν σε διακοπές στη νότια Γαλλία, άκουσε το Comme D’ Habitude και εντυπωσιάστηκε από τη μελωδία του σε σημείο να ταξιδέψει μέχρι το Παρίσι για να διαπραγματευτεί τα δικαιώματά του. Τελικά τα αγόρασε -με άλλες πηγές να κάνουν λόγο για δωρεάν απόκτησή τους- αλλά επιστρέφοντας στη Νέα Υόρκη τα άφησε ξεχασμένα για αρκετό καιρό στο συρτάρι του. Ο Paul Anka δεν είχε την κατάλληλη έμπνευση εκείνη την περίοδο μέχρι που μια ημέρα τηλεφώνησε ο Sinatra για να δειπνήσουν μαζί σε εστιατόριο της Florida.

Ο Paul Anka

Στο δείπνο, λοιπόν, στο οποίο εκτός του Paul Anka και του Sinatra παρευρίσκονταν και μερικοί μαφιόζοι, ο 51χρονος τότε τραγουδιστής έριξε τη βόμβα δηλώνοντας: «Τα παρατάω, βαρέθηκα, φεύγω». Παράλληλα, ζήτησε από τον Anka να γράψει ένα τελευταίο τραγούδι για εκείνον, όπως του είχε υποσχεθεί. Η γαλλική μελωδία άρχισε τις επόμενες μέρες να στριφογυρίζει στο μυαλό του Anka. Ένα βράδυ, κατά τη μία τα μεσάνυχτα, κάθισε στη γραφομηχανή του αναρωτώμενος τι στίχους θα έγραφε ο Sinatra για αυτήν τη μελωδία. Όπως αναφέρει: «Ξεκίνησα -σαν να ‘μουν εκείνος- γράφοντας “And now the end is near” και το υπόλοιπο γράφτηκε μόνο του. Μου ήρθαν στο νου μου άρθρα περιοδικών, τα οποία έγραφαν τη λέξη My και σκέφτηκα πως η φράση My Way θα ταίριαζε υπέροχα στον Sinatra. Χρησιμοποίησα εκφράσεις, τις οποίες συνήθιζε να λέει, όπως το “I ate it up and spit it out” («Τα έφαγα και τα έφτυσα»)».

Όταν στις πέντε το πρωί είχε πλέον ολοκληρώσει τους στίχους, η ικανοποίησή του ήταν μεγάλη. Τηλεφώνησε στον τραγουδιστή, ο οποίος βρισκόταν σ’ ένα πολυτελές ξενοδοχείο στη Νεβάδα, λέγοντάς του: «Έχω κάτι ειδικά για σένα». Τις επόμενες ημέρες, μάλιστα, ταξίδεψε στο Las Vegas για να τραγουδήσει ζωντανά τη νέα version του τραγουδιού στον Sinatra. Η αντίδραση του τελευταίου ήταν, όπως πάντα, χαλαρή. Δύο μήνες αργότερα όμως, ο Anka δέχθηκε τηλεφώνημά του. Χαρακτηριστικά θυμάται: «Για άκου αυτό, είπε. Έβαλε το τηλέφωνο μπροστά στο ηχείο κι εκείνη ήταν η πρώτη φορά που άκουγα τον Frank να τραγουδάει το τραγούδι μου». Λίγο πριν εκπνεύσει η χρονιά, στις 30 Δεκεμβρίου του 1968, ο Sinatra ηχογράφησε το τραγούδι σ’ ένα studio στο Los Angeles. Μάλιστα, η εταιρεία του Anka δυσανασχέτησε διότι ο ίδιος δεν κράτησε το τραγούδι για τον εαυτό του αλλά το έδωσε στον Sinatra. Αργότερα ο Paul Anka θα πει: «Μπορεί να έγραψα εγώ τους στίχους, αλλά δεν ταιριάζει να το τραγουδήσω. Μόνο ο Frank μπορεί». Εκτός του μεγάλου Frank, το τραγούδι έχει εκτελεστεί και έχει γίνει ευρέως γνωστό από τον Elvis Presley και τους Sex Pistols.

Όσον αφορά τον αρχικό εμπνευστή του τραγουδιού, ο Claude François ή CloClo, όπως τον αποκαλούσαν οι fans του, στις 11 Μαρτίου του 1978 πέθανε από ηλεκτροπληξία όταν προσπάθησε να αντικαταστήσει μια καμμένη λάμπα στο μπάνιο του. Άλλοι, βέβαια, μιλάνε για δολοφονία, η οποία στήθηκε τόσο καλά ώστε να φανεί σαν ατύχημα..Οι στίχοι του My Way αναφέρονται σ’ έναν άνθρωπο που, έχοντας φτάσει στο τέλος της ζωή του, αναπολεί το παρελθόν με ικανοποίηση για τις επιλογές του και για τη συμπεριφορά του απέναντι στις καταστάσεις, όπως εκείνος ήθελε, με τους δικούς του όρους, με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο. Ακόμα και σήμερα το τραγούδι αναγνωρίζει μεγάλη επιτυχία και απήχηση από όλες τις ηλικίες και από ανθρώπους με διαφορετικά μουσικά γούστα. Μάλιστα, αποτελεί και ιδανική επιλογή για κηδείες (!) ενώ έντυσε μουσικά και τον πρώτο χορό του Trump με τη Melania.Παρά τη μεγάλη ταύτιση του τραγουδιού με τον Sinatra, ο ίδιος το απεχθανόταν! Σε συνέντευξή της στο BBC το 2000, η κόρη του, Tina έχει πει χαρακτηριστικά: «Πάντα πίστευε πως αυτό το τραγούδι είχε μια ιδιοτέλεια και αυταρέσκεια. Δεν του άρεσε. Του κόλλησε και δεν μπορούσε να απαλλαγεί από αυτό». Κι όμως, δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε πιο κατάλληλη, συνειδητοποιημένη, αισθαντική και κομψή φωνή από αυτήν του Sinatra. Ίσως, κάποια πράγματα πρέπει έτσι να γίνουν για να αποκτήσει ο κόσμος περισσότερη έμπνευση και η ιστορία της μουσικής να γίνει πλουσιότερη. Αυτό το τραγούδι, κύκνειο άσμα κάθε ανθρώπου που κάνει τον απολογισμό της ζωής του μέχρι να φτάσει στον θάνατο, αποτέλεσε το κύκνειο άσμα και του ίδιου του Sinatra ως τραγουδιστή που όμως αναμφίβολα τον πέρασε μια για πάντα στην αιωνιότητα..

Κείμενο: Δήμητρα Παπαγεωργίου (Lavart)

Κοινοποίηση:

Σχόλια

No more articles
Τι θα δούμε αυτήν την εβδομάδα (14/5 – 20/5) στα θέατρα της Θεσσαλονίκης

Close