ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΜΑΣ ΕΑΥΤΟΥ

(Κοιτάζοντας κατάματα το φόβο…)

1 - IMG_8750Παρά τη θαλπερή ατμόσφαιρα που περιβάλλει το χώρο, διασχίζοντας τους διαδρόμους του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης πιθανότατα θα σε διαπεράσει ένα παγερό ρίγος. Θα πατήσεις δρόμο. Θα αισθανθείς το κρύο.

Το περιοδικό του δρόμου Σχεδία, το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης συνεργάζονται στο όνομα του εσκεμμένα απαρατήρητου περιθωρίου. Φωτογράφοι θερίζουν τα στενά της πόλης και ανασταίνουν με τα φλας τους νεκρές γωνιές τόσο του δρόμου όσο και της κοινωνικής ευαισθησίας.

Συναντώντας τον Νικόλαο Κακαβαλάδη (έναν εκ των δύο φωτογράφων της ομάδας από τη Θεσσαλονίκη) μάθαμε για το σκοπό της πλήρους αντίθεσης μεταξύ των παράλληλων εικόνων, καθώς ανέλυσε το ιδιαίτερο γεγονός της αμφιταλάντευσης συναισθημάτων πάνω στο ίδιο φόντο και ανάμεσα σε δύο ασύγχρονες στιγμές. Έτσι, ο ρομαντισμός της θέας από το μπαλκόνι του ηλιοβασιλέματος φαντάζει ξένος μπροστά στο άγχος της καθημερινότητας, κάθε πρωινό βαμμένο στο γκρί.
IMG_8783Εικόνες φτώχειας, αδυσώπητης πείνας και απέραντης απελπισίας μας φέρνουν αντιμέτωπους με τη σκοτεινή πλευρά της πόλης, την εικόνα του άλλου της εαυτού. Κοινωνικά προβλήματα, όπως το trafficking, η έλλειψη στέγης και η εργασιακή εκμετάλλευση, θίγονται μέσω της βουβής κραυγής του φωτογραφικού υλικού. Άνθρωποι που η περιουσία τους αντανακλάται σε μια άδεια βαλίτσα, άδεια τόσο από αγαθά όσο και από ελπίδα, έχουν για πρώτη τους φορά τον πρωταγωνιστικό ρόλο και επιτάσσουν πλέον την προσοχή. Η χαμένη παιδικότητα αντιπροσωπεύεται από κακοποιημένα, άστεγα παιχνίδια και η κοινωνική απομόνωση δια μέσου μαρμάρινων κλουβιών. Η επιβίωση φαντάζει ανυπεράσπιστη πάλη στους δρόμους της πόλης σύμφωνα με ό, τι έχει να προσφέρει η τσιμεντένια φύση. Όλη η αντιδραστική, ελπιδοφόρα και γλυκανάλατη πτυχή του περιθωρίου, τα αναρίθμητα graffiti, πηγαίνοντας κόντρα, με αδέσμευτα χέρια, στα φιμωμένα στόματα.

Το κοινωνικό πρόβλημα δεν αποτελεί αόρατο γεγονός ή φιλοσοφική έννοια. Το κοινωνικό πρόβλημα έχει υπόσταση, εικόνα, ήχο, σάρκα, οστά και προσωπικότητα. Ο λόγος της παραμέρισής του δεν είναι η άγνοια αλλά η εθελοτυφλία. Το υγιές άτομο αρνείται να αντιληφθεί το μέγεθος της αρρωστημένης κατάστασης, φοβούμενο να εξοικειωθεί με την ιδέα πως κάποια στιγμή ίσως του χτυπήσει την πόρτα.

«Η τέχνη μπορεί να δημιουργήσει μία κίνηση, ένα ρεύμα. Δημιουργώντας σχέσεις. Σχέσεις αποκαλυπτικές». (Συνεντεύξεις συμμετεχόντων φωτογράφων)

Η έκθεση φωτογραφίας «Εικόνες του άλλου μας εαυτού» λαμβάνει χώρα στην αποθήκη Β1 της περιοχής του λιμανιού Θεσσαλονίκης από τις 12 έως τις 26 του μηνός.

Κείμενο: Λυδία Νικολαΐδη (Lavart)
Φωτογραφίες: Κωνσταντίνα Παπακρασά (Lavart)

Κοινοποίηση:

Σχόλια

No more articles
«Τα κλικ τα πρώτα» και η πρώτη επαφή με το κοινό της Θεσσαλονίκης

Close