Αν ψάχνεις για μια σειρά που θα σε κάνει να νιώθεις άβολα μέσα στο ίδιο σου το σπίτι, το “Something Very Bad Is Going to Happen” τα καταφέρνει πριν καν ολοκληρωθεί το πρώτο δεκάλεπτο.
Υπάρχει άραγε η απόλυτη «αδελφή ψυχή»; Και αν ναι, πόσο αντέχει αυτή η βαθιά, ακλόνητη πίστη στον έναν και μοναδικό άνθρωπο, όταν τα πάντα γύρω καταρρέουν; Το Something Very Bad Is Going to Happen παίρνει αυτή την πανανθρώπινη, ρομαντική ψευδαίσθηση και την τοποθετεί μέσα σε ένα ασφυκτικά πιεστικό περιβάλλον εκεί όπου κάθε μικρή ρωγμή, κάθε κρυφός φόβος και κάθε σκιά αμφιβολίας μεγεθύνονται μέχρι να γίνουν αβάσταχτα.
Πριν καν το σενάριο ξεδιπλώσει τα σκοτάδια του, η σειρά σε έχει ήδη αιχμαλωτίσει οπτικά και ακουστικά. Το συγκλονιστικό νυφικό της πρωταγωνίστριας δικαίως έχει κλέψει τις εντυπώσεις, αποπνέοντας μια απόκοσμη, σχεδόν τραγική γοητεία που μαγνητίζει το βλέμμα. Την ίδια στιγμή, οι στοιχειωτικές νότες του αξεπέραστου “You Are My Destiny” πλαισιώνουν ιδανικά τη δράση, μετατρέποντας έναν απόλυτο ύμνο της αγάπης σε έναν ανατριχιαστικό προπομπό ενός αναπόφευκτου εφιάλτη.
Όμως αν και η προσπάθεια είναι σεβαστή δεν καταφέρνει να μας φτάσει στην κορύφωση, αφήνοντας μας πολλά κενά. Η σειρά αφήνει πολλά ερωτηματικά γύρω από τους κανόνες του κόσμου της. Ενώ το μυστήριο είναι γοητευτικό, ορισμένες ανατροπές κρίθηκαν ως «βολικές» ή ανεξήγητες, αφήνοντας την αίσθηση ότι η ιστορία δεν είχε σχεδιαστεί μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.
Η ατμόσφαιρα ως πρωταγωνιστής
Εδώ δεν έχουμε απλώς «καλή σκηνοθεσία»· έχουμε ένα σεμινάριο για το πώς να χτίζεις κλειστοφοβική ένταση. Η σειρά σε εγκλωβίζει στον χώρο της (αυτόν τον εφιαλτικό γάμο) και χρησιμοποιεί τον φωτισμό και τον ήχο σαν όπλα. Κάθε πλάνο μοιάζει να ψιθυρίζει ότι κάτι τρομερό παραμονεύει στη γωνία. Η αισθητική είναι αδιαπραγμάτευτα γοητευτική αλλά παρά την οπτική πανδαισία, οι κριτικοί από το Variety μέχρι το The Hollywood Reporter στάθηκαν σε κάποια σημεία που «μπάζουν» και συμφωνούμε:
Η Παγίδα του “Slow Burn”: Ενώ η βραδύκαυστη πλοκή ξεκινά δυνατά, πολλοί διεθνείς κριτικοί επισημαίνουν ότι η σειρά «κολλάει» στη μέση. Υπάρχουν σκηνές που μοιάζουν να επαναλαμβάνουν την ίδια συναισθηματική νότα, καθυστερώντας την εξέλιξη χωρίς ουσιαστικό λόγο.
Συμβολισμοί χωρίς «Μετάφραση»: Ένα από τα βασικά παράπονα είναι ότι η Boston χρησιμοποιεί πολλούς αλληγορικούς συμβολισμούς που στο τέλος παραμένουν μετέωροι. Όπως γράφτηκε χαρακτηριστικά, «το μυστήριο είναι γοητευτικό, αλλά οι απαντήσεις είναι συχνά θολές», αφήνοντας τον θεατή με την αίσθηση του ημιτελούς.
Χαρακτήρες – Σκιές: Ενώ οι ερμηνείες είναι στιβαρές, ορισμένοι δευτερεύοντες χαρακτήρες στερούνται βάθους. Λειτουργούν περισσότερο ως «πιόνια» για να εξυπηρετηθεί η ατμόσφαιρα και λιγότερο ως άνθρωποι με ξεκάθαρα κίνητρα, κάτι που δημιουργεί ένα συναισθηματικό κενό καθώς πλησιάζουμε στην κορύφωση.
Και μετά είναι και το “You Are My Destiny”. Αλήθεια τώρα, αν μετά από αυτή τη σειρά καταφέρετε να ακούσετε αυτό το τραγούδι χωρίς να ακούσετε τη φράση «You are my destiny» σαν απειλή είστε ήρωες.
Η σειρά καταφέρνει το ακατόρθωτο: να κάνει τις ρομαντικές υποσχέσεις για «πεπρωμένα» να ακούγονται σαν καταδίκη σε ισόβια. Μετά από μερικά επεισόδια, η φωνή του Paul Anka δεν σου υπόσχεται αιώνια αγάπη, αλλά σου ψιθυρίζει ότι η έξοδος κινδύνου είναι κλειδωμένη. Ποιος να το φανταζόταν ότι ένα από τα πιο κλασικά love songs θα χρειαζόταν πλέον προειδοποίηση για… trigger warning;
You are currently viewing a placeholder content from YouTube. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.
Όταν το πέπλο πέφτει (και η εναλλακτική του τρόμου)
Εν τέλει, το Something Very Bad Is Going to Happen μοιάζει επικίνδυνα με την ίδια την ψευδαίσθηση της «αδελφής ψυχής» που προσπαθεί να αποδομήσει: σε μαγνητίζει στην αρχή, σου υπόσχεται το τέλειο, αλλά στην πορεία σε γεμίζει αμφιβολίες. Κρατάμε το αισθητικό του μεγαλείο, την ανατριχιαστική ειρωνεία του You Are My Destiny και αυτό το υπέροχα στοιχειωμένο νυφικό, αποδεχόμενοι ωστόσο πως το σενάριο «σκοντάφτει» στα ίδια του τα μυστικά, αφήνοντας πίσω του κενά που δύσκολα παραβλέπονται.
Αν, ωστόσο, αναζητάτε την απόλυτη ισορροπία ανάμεσα στον οπτικό εφιάλτη και το συμπαγές σενάριο, το Netflix προσφέρει το απόλυτο μέτρο σύγκρισης. Σειρές όπως το “The Haunting of Hill House” καταφέρνουν να ικανοποιήσουν και τους πιο απαιτητικούς, αποδεικνύοντας πως ο γνήσιος τρόμος δεν κρύβεται μόνο στην ατμόσφαιρα, αλλά στις βαθιές πληγές των χαρακτήρων.
Τελικά, μήπως δεν είσαι ερωτευμένος; Η οφθαλμαπάτη της Λιμερεντίας και τα αιμοβόρα ρομάντζα
