Οι προτάσεις του Αλμπέρ Καμύ αρνούνται τον αναπαυτικό καναπέ της βεβαιότητας μάς συνοδεύουν, ζητώντας συντροφιά αντί για οπαδούς.
Εδώ, το στοίχημα της πίστης γίνεται ηθική ζωής, όχι λογιστική της μετά θάνατον ζωής. Η εξέγερση, αντίθετα, είναι ένα διαυγές «όχι» που προστατεύει την πιθανότητα ενός πιο αληθινού «ναι». Το βλέμμα του Καμύ είναι αδιάφορο: σταθμίζει τη γοητεία ως τακτική, το μίσος ως παγίδα που μας αλυσοδένει στους εχθρούς μας, την πολιτική ως θέατρο πολύ μικρό για ψυχές που στοχεύουν στη μεγαλοσύνη.
Ακόμη και η αγάπη, το ισχυρότερο άλλοθι μας ενάντια στην απελπισία, πρέπει να ανταποκρίνεται στην αξιοπρέπεια. Και όταν ο χειμώνας πλησιάζει, μας διδάσκει να ανακαλύπτουμε την κρυφή εποχή μέσα μας: ένα ανίκητο καλοκαίρι που δεν είναι ούτε αισιοδοξία ούτε άρνηση, αλλά θάρρος που διατηρείται ζεστό από τη διαύγεια.
Φρεντερίκ Μπεγκμπεντέ: «Αυτοί που νοσταλγούν την παιδική τους ηλικία είναι άνθρωποι που…»
Ας διαβάσουμε μερικές ακόμη σκέψεις του Καμύ:
- Είναι προτιμότερο να ζω τη ζωή μου σαν να υπάρχει Θεός και να πεθάνω για να ανακαλύψω ότι δεν υπάρχει παρά να ζω τη ζωή μου σαν να μην υπάρχει και να πεθάνω για να ανακαλύψω ότι υπάρχει.
- Μη βαδίζεις μπροστά μου γιατί μπορεί να μην σε ακολουθήσω. Μη βαδίζεις πίσω μου γιατί μπορεί να μη σε οδηγήσω. Βάδιζε πλάι μου και γίνε ο σύντροφός μου.
- Γοητεία είναι ένας τρόπος να παίρνεις την απάντηση «ναι», χωρίς να έχεις κάνει κάποια ξεκάθαρη ερώτηση.
- Η πραγματική γενοκτονία απέναντι στο μέλλον είναι να τα δίνεις όλα στο παρόν.
- Μπορείς να κρίνεις το χαρακτήρα ενός άντρα παρατηρώντας την όψη της γυναίκας του.
- Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει.
- Από το κουτί της Πανδώρας όπου βρίσκονταν πλήθος τα κακά της ανθρωπότητας, οι Έλληνες άφησαν την ελπίδα να βγει τελευταία από τα άλλα, σαν το πιο τρομερό από όλα. Δε γνωρίζω πιο συγκινητικό συμβολισμό. Γιατί η ελπίδα, αντίθετα απ’ ο,τι πιστεύουμε, ισοδυναμεί με παραίτηση. Και ζω σημαίνει δεν παραιτούμαι.
- Ζωή είναι το άθροισμα των επιλογών μας.
- Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα.
- Τι είναι ένας επαναστάτης; Ένας άνθρωπος που λέει όχι.
- Σε τελευταία ανάλυση, χρειάζεται περισσότερο κουράγιο για να ζήσεις παρά για να αυτοκτονήσεις.
- Πρέπει να έχει κανείς έναν έρωτα, ένα μεγάλο έρωτα, για να του εξασφαλίζει άλλοθι στις αδικαιολόγητες απελπισίες που κυριεύουν όλους μας.
- Το σχολείο μας προετοιμάζει για τη ζωή σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει.
- Το να δημιουργείς είναι σαν να ζεις δυο φορές.
- Η ανάγκη να έχεις πάντα δίκιο, σφραγίδα ενός χυδαίου πνεύματος.
- Δεν μου αρέσουν τα μυστικά των άλλων. Με ενδιαφέρουν όμως οι εξομολογήσεις τους.
- Η παγίδα του μίσους είναι ότι σε δένει με τον χειρότερο εχθρό σου.
- Στη μέση του χειμώνα, ανακάλυψα τελικά ότι μέσα μου υπάρχει ένα αόρατο καλοκαίρι.
- Η πολιτική και η μοίρα της ανθρωπότητας διαμορφώνονται από ανθρώπους χωρίς ιδανικά και χωρίς μεγαλείο. Άνθρωποι που έχουν μεγαλείο μέσα τους δεν ασχολούνται με την πολιτική.
- Είναι ευχαριστημένοι από τη ζωή μόνο αυτοί που δεν την έχουν ζήσει.
- Αυτοί που γράφουν ξεκάθαρα έχουν αναγνώστες. Αυτοί που γράφουν δυσνόητα, έχουν σχολιαστές.
- Ο κόσμος όπου αισθάνομαι πιο άνετα, είναι ο Ελληνικός μύθος.
- Επαναστατώ άρα υπάρχω.
- Ο σκλάβος ξεκινά ζητώντας δικαιοσύνη και καταλήγει να περιμένει να φορέσει ένα στέμμα.
Διαβάστε περισσότερα λογοτεχνικά αριστουργήματα:
- 15 αποφθέγματα του Μπουκόφσκι που σε ξεβολεύουν: «Αν έχετε την ικανότητα να αγαπάτε, αγαπήστε πρώτα τον εαυτό σας»
- Λιαντίνης: «Θα ‘ρθει μια εποχή που κάποιες γενεές θα πληρώσουν ακριβά αυτά….»
- Πώς θα καταλάβεις τι σημαίνει ζωή, σύμφωνα με τον Καζαντζάκη;
- Τζoν Στάινμπεκ: «Η γυναίκα κρατάει τη ζωή της στα χέρια της. Ο άντρας την…»
- Ζαν-Πωλ Ρίχτερ: «Τα γηρατειά είναι δυσάρεστα όχι γιατί δεν έχουν απολαύσεις, αλλά γιατί …»
- Ένα σπουδαίο δίδαγμα από το βιβλίο του Μπουκάι: «Εγώ είμαι υπεύθυνος για τη ζωή μου, για όλα μου τα βάσανα, για ό,τι…»
- Ζαν-Πωλ Ρίχτερ: «Τα γηρατειά είναι δυσάρεστα όχι γιατί δεν έχουν απολαύσεις, αλλά γιατί …»
- Κική Δημουλά: «Καλὰ τα βγάζει πέρα η μοναξιὰ φτωχικὰ αλλὰ…»
