«Η τέχνη αλλάζει, εμείς αλλάζουμε.»
Η Tate Modern του Λονδίνου αποτελεί μία από τις δημοφιλέστερες πινακοθήκες σύγχρονης τέχνης στον κόσμο, με πέντε εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Το κτίριο στο οποίο στεγάζεται σχεδιάστηκε από τον Giles Gilbert Scott, τον ίδιο άνθρωπο που σχεδίασε και τον περίφημο κόκκινο τηλεφωνικό θάλαμο, και κτίστηκε το 1947 ως σταθμός παραγωγής ενέργειας για την περιοχή Bankside. Όταν η πινακοθήκη Tate αποφάσισε να στεγάσει εκεί τη συλλογή σύγχρονης τέχνης της, το βιομηχανικό κτίριο ήταν ήδη εγκαταλελειμμένο για χρόνια και έτοιμο να κατεδαφιστεί. Την αποκατάσταση και τροποποίησή του σε μουσείο ανέλαβε το αρχιτεκτονικό γραφείο Herzog & de Meuron και η λειτουργία του ξεκίνησε το 2000. Φέτος, και συγκεκριμένα στις 17 Ιουνίου, εγκαινιάστηκε μια καινούργια πτέρυγα του μουσείου, σχεδιασμένη κι αυτή από τους ίδιους αρχιτέκτονες.

04 Tate Modern_cover

 

Η καινούργια πτέρυγα αποκαλείται Switch House λόγω της προηγούμενης χρήσης του χώρου. Πρόκειται για ένα δεκαόροφο κτίριο πυραμιδοειδούς μορφής, το σχήμα του οποίου – σύμφωνα με τους αρχιτέκτονες – προέκυψε από τις γεωμετρίες του οικοπέδου και του υπάρχοντος κτιρίου. Ουσιαστικά έχει ανεγερθεί πάνω στις δεξαμενές πετρελαίου που προϋπήρχαν, καθιστώντας αυτές ως τα θεμέλια της νέας κατασκευής.

«Ενώ η αρχική Tate Modern αποκάλυπτε την υπάρχουσα υποδομή, η επέκταση κτίζει την υποδομή.»
Asean Mergenthaler (senior partner, Herzog & de Meuron)

Στόχος των αρχιτεκτόνων ήταν η ενσωμάτωση της επέκτασης στο υπάρχον κτίριο και η λειτουργία και των δύο ως ένας ενιαίος οργανισμός. Γι’ αυτό το λόγο, χρησιμοποιήθηκε η ίδια παλέτα τούβλων, αυτή τη φορά όμως με διαφορετικό τρόπο. Τα τούβλα σχηματίζουν ένα διάτρητο περίβλημα για την κατασκευή, το οποίο διακόπτεται από οριζόντια ανοίγματα που επιτρέπουν τη θέαση από μέσα προς τα έξω και το φυσικό φωτισμό και αερισμό του εσωτερικού του. Επομένως, αυτό το συμπαγές κι ογκώδες υλικό μετατρέπεται σ’ ένα πέπλο που καλύπτει τον μπετονένιο σκελετό.09 Tate Modern

 

Εσωτερικά, οι εκθεσιακοί χώροι ποικίλουν, τόσο σε μέγεθος όσο και σε μορφή. Εκτός από τους εκθεσιακούς χώρους, όμως, υπάρχουν και πολλοί δημόσιοι, απλωμένοι σε όλο το κτίριο – χώροι ξεκούρασης, περισυλλογής και μελέτης, εστιατόριο, μέχρι και ταράτσα με πανοραμική θέα. Όλοι αυτοί οι χώροι συνδέονται μεταξύ τους μέσω ενός κατακόρυφου συστήματος κίνησης, όμοιου με το αντίστοιχο οριζόντιο σύστημα του αρχικού κτιρίου.

Το Switch House, λοιπόν, αύξησε το χώρο της πινακοθήκης κατά 60% και είχε ρεκόρ επισκεψιμότητας ήδη από το πρώτο τετραήμερο της λειτουργίας του, με τους 143.000 επισκέπτες ν’ απολαμβάνουν έργα της Louise Bourgeois, της Georgia O’Keeffe, της Mona Hatoum και άλλων δημιουργών. Ο εορτασμός των εγκαινίων κράτησε τρεις μέρες και η πινακοθήκη πλημμύρισε με καλλιτεχνικά δρώμενα υπό τη φράση «η τέχνη αλλάζει, εμείς αλλάζουμε».

Πηγές φωτογραφιών: 12

Κείμενο: Ζωή Όσσα (Lavart)

Κοινοποίηση: