Η αγαπημένη φωνή του ελληνικού πενταγράμμου σε μία συζήτηση με αφορμή τις εμφανίσεις της στο El Convento Del Arte

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Πόσο καιρό έχει που ξεκίνησαν οι πρόβες στο El Convento;

Δήμητρα Παπίου: Επί της ουσίας, οι πρόβες ξεκίνησαν από το σπίτι μου πριν τέσσερις περίπου μήνες. Τώρα κάνουμε με όλους τους μουσικούς εδώ στον χώρο που θα παίξουμε, διότι επειδή ακριβώς είναι σκηνοθετημένο όλο αυτό από τα παιδιά, τη Φρόσω Κορρού και τον Δημήτρη Κουρούμπαλη, έχει διάφορα θεατρικά στοιχεία μέσα.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Ζωντανές εμφανίσεις ξανά μετά από πόσο καιρό;

Δήμητρα Παπίου: Έχω έξι χρόνια. Επανέρχομαι έξι χρόνια μεγαλύτερη! (γέλια) Η τελευταία μου συνεργασία ήταν με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, όπου εκεί δημιουργήθηκε και αυτή η φιλική και οικογενειακή σχέση που έχω μαζί του.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Ήταν κάποια εσωτερική ανάγκη να επικοινωνήσετε εκ νέου με το κοινό ή σας κίνησε το ενδιαφέρον το συγκεκριμένο project;

Δήμητρα Παπίου: Η ιδέα ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια, όταν ο Λαυρέντης γύρισε και μου είπε: «Κοίταξε να δεις, Δήμητρα. Δεν είναι ότι σε αγαπάω μόνο ως φίλη, αλλά σε θαυμάζω ως καλλιτέχνιδα και θα ήθελα να σου γράψω κάποια τραγούδια». Ήταν το κίνητρο για να ξεκινήσουμε με καινούρια τραγούδια, που είχαμε την τύχη να μας χαρίσουν σπουδαίοι δημιουργοί: ο Μάνος Ελευθερίου, ο Ισαάκ Σούσης, ο Λάκης Παπαδόπουλος, ο Γιάννης Σπυρόπουλος, ο Νίκος Πορτοκάλογλου, η Λίνα Δημοπούλου, οι Opera Chaotique, ο Γιώργος Καλογερόπουλος, ο Γιάννης Ζουγανέλης και ο Νίκος Κεραμίας. Ελπίζω να μην έχω ξεχάσει κάποιον, γιατί είναι πολύ σημαντικό να ακούγονται οι δημιουργοί. Στο κάτω-κάτω είναι έργα δικά τους. Προσπαθώ να μπω σε αυτή την ιδιοσυγκρασία του λόγου και της μουσικής, για να τα κάνω κομμάτια του εαυτού μου, ώστε να μπορέσω να τα αποδώσω με το ίδιο συναίσθημα.

Εγώ γενικότερα απέχω από τα του τραγουδιού. Δεν έχω συχνές εμφανίσεις και αυτό το κάνω από επιλογή. Δε μπορώ να το κάνω συνέχεια, γιατί – πάντα το λέω – για μένα προτεραιότητά μου είναι η ζωή μου η προσωπική, η οικογένεια και ο σύζυγός μου.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Ο τίτλος θα είναι «Παραβολές», σωστά;

Δήμητρα Παπίου: Ναι. Η ηχογράφηση τελείωσε πριν από έναν μήνα περίπου και θα κυκλοφορήσει από την Cobalt. Παράλληλα, βέβαια, θα υπάρξουν και παλαιότερα κομμάτια στο πρόγραμμα. Έχω μάθει πια, από το 2000 που είχα κάνει την πρώτη μουσικοθεατρική παράσταση στο House of Art με τον Σταμάτη (Κραουνάκη), να αντιμετωπίζω διαφορετικά το τραγούδι, με έναν άλλο τρόπο έκφρασης και ερμηνείας. Έχω μάθει να ελευθερώνω τα συναισθήματά μου και αυτό μου δημιουργεί μία λύτρωση, μια γαλήνη. Έτσι, λοιπόν, θέλησα να κάνω και κάποιες ζωντανές εμφανίσεις, πάντα με τη σημαντική βοήθεια της ομάδας SO 7 (Φρόσω Κορρού & Δημήτρης Κουρούμπαλης).

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Έχει και μουσικό και θεατρικό κομμάτι η παράσταση;

Δήμητρα Παπίου: Κοιτάξτε, δεν θα ‘θελα να χαρακτηρίσω την παράσταση μουσικοθεατρική, γιατί αυτός είναι ένας τίτλος που ανήκει σε άλλο χώρο. Δεν θέλω να το δω έτσι, γι’ αυτό και ζήτησα να γραφτεί στο Δελτίο Τύπου ως μουσική παράσταση. Όμως, έχει στοιχεία θεατρικά, είναι σκηνοθετημένη, αλλά δεν θεωρώ τον εαυτό μου ηθοποιό. Όλο αυτό γίνεται ζώντας μέσα από τον λόγο. Όταν κάποιος προσπαθεί να δει το κείμενο ενός τραγουδιού, αφαιρώντας τη μουσική του υπόκρουση, παρατηρεί ότι σχεδόν όλα λένε μία μικρή ιστορία. Σε αυτήν ακριβώς την ιδιοσυγκρασία προσπαθώ να μπω μέσα από το συναίσθημα και το ερμηνεύω με αυτό τον τρόπο. Τα κάνω δικές μου ιστορίες.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Η επιλογή του συγκεκριμένου χώρου πώς προέκυψε; Ομολογώ πως δεν τον γνώριζα προηγουμένως.

Δήμητρα Παπίου: Είχα έρθει ένα βράδυ με τον Λαυρέντη για να δούμε κάποια παράσταση και μου άρεσε πάρα πολύ ο χώρος. Είναι ζεστός, μικρός, όσος χρειάζομαι εγώ. Αυτό βοηθάει πολύ στο να μεταφέρονται τα συναισθήματα, να νιώθει όλος ο κόσμος ό,τι νιώθω εγώ πάνω στη σκηνή. Όταν ο χώρος είναι μεγάλος, νομίζω πως αυτό απομακρύνεται. Παράλληλα, το El Convento διαθέτει και πολύ καλή κουζίνα. Εγώ δεν θέλω, βέβαια, κατά τη διάρκεια της παράστασης να σερβίρεται φαγητό.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Ε δεν είναι και πρέπον εδώ που τα λέμε…

Δήμητρα Παπίου: Να είμαι εγώ επάνω στη σκηνή και να μπαίνω σε μία κατάσταση συναισθηματική κι από κάτω ο κόσμος να τρώει; Είναι πολύ άσχημο πράγμα και στην αρχή με είχε προβληματίσει λιγάκι το αν πρέπει να το κάνω εδώ. Όμως, είναι ένας τόσο όμορφος χώρος και τα θέλω μας ισορροπήσανε. Η παράσταση τελειώνει περίπου στις 22:30, οπότε όσοι το επιθυμούν μπορούν να καθίσουν στη συνέχεια και να δειπνήσουν, να συνομιλήσουν και να ξεκουραστούν.

Αντιλαμβάνομαι ότι τα μεγάλα κασέ δεν υπάρχουν πια και – αν θέλετε και την άποψή μου – καλώς δεν υπάρχουν, με την έννοια ότι ζούμε σε άγριους καιρούς και όλοι πρέπει να συμβιβαστούμε με αυτή την εξέλιξη.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Κρατάω αυτό που είπατε πριν για τους «μεγάλους χώρους» που «απομακρύνουν τον κόσμο». Νομίζω ότι τελευταία έχουν μεταφερθεί σε μικρότερους χώρους σχεδόν όλοι οι τραγουδιστές λίγο-πολύ και δεν ξέρω εάν έχει να κάνει με την οικονομική στενότητα ή την καλλιτεχνική ωριμότητα.

Δήμητρα Παπίου: Εγώ γενικότερα απέχω από τα του τραγουδιού. Δεν έχω συχνές εμφανίσεις και αυτό το κάνω από επιλογή. Δε μπορώ να το κάνω συνέχεια, γιατί – πάντα το λέω – για μένα προτεραιότητά μου είναι η ζωή μου η προσωπική, η οικογένεια και ο σύζυγός μου. Από ‘κει και πέρα, εάν ο καλός Θεός θέλει να μου δίνει και κάποια «δώρα» καλλιτεχνικά και έχω διάθεση να το κάνω, τότε οκ. Δεν ζω απ’ αυτό. Εγώ πιστεύω στους μικρούς χώρους και το οικονομικό πιστεύω πως έχει παίξει πολύ μεγάλο ρόλο. Αντιλαμβάνομαι ότι τα μεγάλα κασέ δεν υπάρχουν πια και – αν θέλετε και την άποψή μου – καλώς δεν υπάρχουν, με την έννοια ότι ζούμε σε άγριους καιρούς και όλοι πρέπει να συμβιβαστούμε με αυτή την εξέλιξη. Οι μικροί χώροι βοηθάνε στο να επικοινωνήσει ο καλλιτέχνης αυτό που θέλει, αυτό που χρειάζεται. Οι μεγάλοι χώροι δημιουργούν περισσότερη φασαρία.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Είναι για άλλες καταστάσεις.

Δήμητρα Παπίου: Έχει να κάνει και με τις ανάγκες κάθε καλλιτέχνη. Κι όταν ζεις μάλιστα από αυτό το επάγγελμα, σε συμφέρει να παίζεις σε μεγάλους χώρους, γιατί οι μικροί δεν μπορούν να σε στηρίξουν οικονομικά. Κακά τα ψέματα.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Όταν ανέφερα την οικονομική στενότητα, εννοούσα πως δεν γεμίζουν πλέον οι μεγάλοι χώροι τόσο εύκολα λόγω της οικονομικής αδυναμίας του κόσμου να τους επισκεφθεί. Γι’ αυτό και οι καλλιτέχνες κινούνται σε πιο μικρά μαγαζιά, που γεμίζουν πιο εύκολα, ώστε και ο επιχειρηματίας να είναι ευχαριστημένος.

Δήμητρα Παπίου: Να μπορεί κι αυτός να αντεπεξέλθει. Ναι, έχετε δίκιο.

Έχω μάθει να ζω με πολύ απλά πράγματα, να χαίρομαι με πολύ απλά πράγματα και δεν αφήνω τη ζωή να φύγει μέσα από τα χέρια μου, όταν δουλεύω καθημερινά στους χώρους του τραγουδιού.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Ο καινούριος δίσκος είναι ο τρίτος προσωπικός σας δίσκος από το 2000 και έπειτα. Ο τελευταίος ήταν το «Έμαθε η καρδιά» το 2010 με τη Λίνα Νικολακοπούλου και τον Σταμάτη Κραουνάκη.

Δήμητρα Παπίου: Μάλιστα και την παραγωγή του νέου δίσκου την έχει κάνει ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. Είναι ένα διαφορετικό ύφος  ως άκουσμα απ’ αυτό που έκανα στις τελευταίες μου δουλειές. Έχει κάνει εξαιρετικές ενορχηστρώσεις ο Λαυρέντης. Παράλληλα, έχει και το σατυρικό στοιχείο του Λάκη Παπαδόπουλου και blues. Δοκιμάστηκα λίγο και σε άλλους δρόμους και μου αρέσει πολύ αυτό. Χωρίς, φυσικά, να υποβαθμίζω το λαϊκό τραγούδι. Έχω και δύο λαϊκά τραγούδια μέσα.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Σαν κολάζ μου κάνει αυτό. Πολλά διαφορετικά είδη μέσα σε ένα άλμπουμ.

Δήμητρα Παπίου: Το λες και έτσι, βέβαια.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Η επιλεκτική στάση απέναντι στη δισκογραφία έχει κι αυτή να κάνει με το ότι θέλετε να αφιερώνετε περισσότερο χρόνο στην προσωπική σας ζωή;

Δήμητρα Παπίου: Είναι θέμα ισορροπίας. Εγώ είμαι ευτυχισμένη με τον τρόπο που ζω. Έχω μάθει να ζω με πολύ απλά πράγματα, να χαίρομαι με πολύ απλά πράγματα και δεν αφήνω τη ζωή να φύγει μέσα από τα χέρια μου, όταν δουλεύω καθημερινά στους χώρους του τραγουδιού. Δε μπορώ να το κάνω. Όταν κάποιος δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις από τη ζωή του, συμβιβάζεται με την κατάσταση. Έχω μία πολύ μεγάλη αγκαλιά, του συζύγου μου, και αυτό είναι για μένα το παν. Άλλωστε, κανείς δε μπορεί να τα έχει όλα. Δε μπορείς να έχεις ισορροπημένη οικογένεια και παράλληλα να υπάρχεις καθημερινά στον χώρο της μουσικής. Κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ δύσκολο.

Έχω μία πολύ μεγάλη αγκαλιά, του συζύγου μου, και αυτό είναι για μένα το παν. Άλλωστε, κανείς δε μπορεί να τα έχει όλα. Δε μπορείς να έχεις ισορροπημένη οικογένεια και παράλληλα να υπάρχεις καθημερινά στον χώρο της μουσικής. Κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ δύσκολο.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Το λέω, διότι υπάρχουν καλλιτέχνες που το ‘χουν παντιέρα πως βρίσκονται στη δισκογραφία για 20, 30 ή 40 χρόνια συνεχώς.

Δήμητρα Παπίου: Όλοι αυτοί οι καλλιτέχνες που έχουν 40 χρόνια δισκογραφίας έχουν αφήσει μια ιστορία πίσω τους, κακά τα ψέματα. Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να γίνεται και σημαία, διότι έχει αποδείξει ο κόσμος πως, εκεί που σε έχει ψηλά και σε στηρίζει, μπορεί και να σε εξαφανίσει. Εγώ πιστεύω ότι όλοι οι καλλιτέχνες πρέπει να είμαστε ταπεινοί και ευχαριστημένοι γι’ αυτό που μας συμβαίνει. Όχι μόνο για τις καλές, αλλά και για τις κακές περιόδους, γιατί μέσα από αυτές μαθαίνουμε, γινόμαστε πιο ώριμοι και αντιμετωπίζουμε διαφορετικά το μέλλον.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Τι να τα κάνεις, βέβαια, και τα 40 χρόνια δισκογραφίας εάν τουλάχιστον τα μισά από αυτά είναι ανάξια λόγου;

Δήμητρα Παπίου: Έχει να κάνει και με το τι αποζητά κάθε καλλιτέχνης. Σε μένα δεν συνέβη αυτό, να έχω την ανάγκη της συχνής δισκογραφικής παρουσίας. Αν θέλετε, εγώ το εισπράττω διαφορετικά. Επειδή ακριβώς, όπως προανέφερα, δεν ζω απ’ αυτή τη δουλειά, μπορεί και να χαρακτηρίζομαι ερασιτέχνης καλλιτέχνης, με την έννοια ότι δεν υπάρχω πάντα, αλλά το κάνω από προσωπική, συναισθηματική ανάγκη.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Και πώς επιλέγει να βιοποριστεί ένας καλλιτέχνης που δεν έχει συχνή δισκογραφική δραστηριότητα;

Δήμητρα Παπίου: Μα ήδη η δισκογραφία δεν δίνει οικονομικές απολαβές στους δημιουργούς. Έχει «πεθάνει» η δισκογραφία. Εγώ δεν έκανα έναν δίσκο, για να βγάλω μια επιτυχία και να ζήσω από αυτήν. Απλώς μου άρεσαν όλα αυτά τα καινούρια τραγούδια, τα αγάπησα και ήθελα να κάνω μια παρουσία έτσι για μένα. Να μοιραστώ πράγματα με τον κόσμο.

Είναι αισχρό αυτό που συμβαίνει. Να καταθέτει κανείς στη μουσική ή στον λόγο ένα κομμάτι της έμπνευσής του, της ψυχής του και από αυτό να μην εισπράττει τίποτα.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Μπαίνετε καθόλου στο ίντερνετ; Ψάχνετε καλλιτέχνες ή τραγούδια στο YouTube; Το παιχνίδι για πολλούς παίζεται πλέον εκεί.

Δήμητρα Παπίου: Ναι, ναι, το κάνω.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Εκεί ακριβώς υπεισέρχεται το ζήτημα των πνευματικών δικαιωμάτων. Πιστεύω πως παρακολουθείτε τις εξελίξεις με την ΑΕΠΙ…

Δήμητρα Παπίου: Μιλάμε συχνά με τον Λαυρέντη για αυτό το θέμα. Είναι αισχρό αυτό που συμβαίνει. Να καταθέτει κανείς στη μουσική ή στον λόγο ένα κομμάτι της έμπνευσής του, της ψυχής του και από αυτό να μην εισπράττει τίποτα. Δεν γνωρίζω πώς θα αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα, όμως είναι πολύ άδικο.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Το μόνο σίγουρο…

Αν κάποιος, λοιπόν, πει ότι ξέρει από την Παπίου μόνο το Αυτή Η Νύχτα Μένει, χαίρομαι που ξέρει έστω κι αυτό.

Δήμητρα Παπίου: Είναι μία πολύ μεγάλη εξέλιξη της τεχνολογίας να μπορεί κανείς να ανεβάζει στο διαδίκτυο ό,τι τραγούδι του αρέσει, οκ. Από ‘κει και πέρα θα πρέπει να βρεθεί μια φόρμουλα να αμείβονται και οι δημιουργοί γι’ αυτό το πράγμα.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτό να υπάρξει στ’ αλήθεια μια ιδανική λύση στο συγκεκριμένο ζήτημα. Θέλω να πω πως, σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι πολύ ρευστά τα πράγματα. Πώς μπορείς να ξέρεις με ακρίβεια, ας πούμε, πόσες φορές παίχτηκε ένα τραγούδι και σε ποιο μέρος του κόσμου, ώστε να αποδόσεις και τα αντίστοιχα ποσά μέσω των πνευματικών δικαιωμάτων;

Δήμητρα Παπίου: Μα δε μπορείς να το ξέρεις. Δεν ελέγχεται όλο αυτό και δεν είμαι σίγουρη ποια θα είναι η φόρμουλα που θα κάνει το σύστημα πιο δίκαιο. Εγώ, να φανταστείτε, δεν έχω πάρει ποτέ ούτε ένα ευρώ από πουθενά. Παίζεται τόσες φορές το «Αυτή η νύχτα μένει», το «Με σβησμένα φώτα» και ποτέ δεν έχω εισπράξει ούτε μία δραχμή.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Το έχω ακούσει κι από άλλους καλλιτέχνες. Πρόσφατα, κάναμε μία συνέντευξη με τον Γιώργη Χριστοδούλου και μου αποκάλυψε ότι έχει αποσύρει τα δικαιώματά του από την ΑΕΠΙ. Έχει επιλέξει να μην εισπράττει τίποτα από το να εισπράττει ψίχουλα. Δεν το θεώρησε ο ίδιος ηθικά αρμοστό.

Δήμητρα Παπίου: Να σου πω και το άλλο; Μιλούσα μια μέρα με  τον Μάνο Ελευθερίου, τον άνθρωπο που, μαζί με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, έχει γράψει το 80% της σύγχρονης ελληνικής δισκογραφίας κι όταν μου είπε τα χρήματα που είχε λάβει για έναν χρόνο ως πνευματικά δικαιώματα των τραγουδιών του, εμένα μου φάνηκαν… τι να σου πω;

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Ψίχουλα.

Δήμητρα Παπίου: Ντράπηκα που τα άκουσα. Δεν είμαι πολύ μέσα στην όλη κατάσταση της ΑΕΠΙ. Δεν ξέρω πώς ακριβώς παίζεται το παιχνίδι. Το σίγουρο είναι πως προσωπικά δεν εισέπραξα και δεν εισπράττω τίποτα.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Μπορεί να μην εισπράττετε χρήματα, «εξαργυρώνετε» όμως την αγάπη κόσμου από τα τραγούδια.

Δήμητρα Παπίου: Αυτό είναι αλήθεια και η παρουσία μου η σημερινή έχει να κάνει με το ότι πήρα τόση αγάπη 12 χρόνια μέσα στην Αθηναΐδα, ώστε ήθελα να ξανακάνω κάτι παρόμοιο για να μοιραστούμε πράγματα με τον κόσμο.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Εάν ακούγατε κάποιον να λέει «εγώ από την Παπίου μόνο το Αυτή Η Νύχτα Μένει ξέρω», τι θα σκεφτόσασταν; Είναι τελικά μία τόσο μεγάλη επιτυχία «δώρο» και ταυτόχρονα «κατάρα» για έναν καλλιτέχνη; Μήπως, δηλαδή, επισκιάζει άλλα σπουδαία πράγματα που ενδεχομένως έχει κάνει; Θα μου πείτε, είναι στο χέρι του να αποτινάξει από πάνω του αυτή την «κατάρα».

Δήμητρα Παπίου: Η αλήθεια είναι ότι δισκογραφικά δεν έχω κάνει και σπουδαία πράγματα σε όλη μου την πορεία. Είναι λίγα τα τραγούδια που έχω αγαπήσει ουσιαστικά. Οκ, κι αυτό ίσως έτσι έπρεπε να γίνει.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Είναι από τις πιο ντόμπρες απαντήσεις που έχω πάρει ποτέ σε συνέντευξη. Θέλει πολύ θάρρος για να παραδεχθείς κάτι τέτοιο.

Δήμητρα Παπίου: Όσον αφορά όμως το τραγούδι αυτό, το «Αυτή η νύχτα μένει«, ήρθε στη ζωή μου σαν ένα πολύ μεγάλο δώρο. Καμαρώνω κάθε φορά που το λέω, συγκινούμαι. Πάρα πολλές φορές έχω δηλώσει πως για μένα αυτό το κομμάτι είναι η προσευχή μου. Πιστεύω, όμως, ότι από το 2000 και μετά, από τις εμφανίσεις με τον Σταμάτη (Κραουνάκη) όπου έμαθα να προσεγγίζω διαφορετικά τα τραγούδια, έχω μάθει πολλά και έχω προοδεύσει ως καλλιτέχνης. Αν κάποιος, λοιπόν, πει ότι ξέρει από την Παπίου μόνο το Αυτή Η Νύχτα Μένει, χαίρομαι που ξέρει έστω κι αυτό.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Πολύ ισορροπημένη απάντηση, αλήθεια.

Δήμητρα Παπίου: Το εννοώ. Επειδή δεν είμαι πολύ καλή στις συνεντεύξεις, δε με ενδιαφέρει δηλαδή να βγαίνω και να προβάλλω τον εαυτό μου. Όταν συμβαίνει να υπάρχει λόγος να μιλήσω κάπου, λέω την αλήθεια μου.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Τέτοιες απόψεις και στάσεις ζωής σαν τις δικές σας θα έπρεπε να ακούμε συχνότερα από τα Μέσα. Αντιθέτως, κατακλυζόμαστε από ανουσιότητες.

Δήμητρα Παπίου: Καθένας, καλλιτέχνης ή μη, προβάλλει τον εαυτό του όπως αυτός πιστεύει και νιώθει καλά μέσα σε αυτό. Εμένα δεν με πειράζει αυτό. Το θέμα είναι τι αντιλαμβάνεται ο κόσμος από αυτό.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Η καταγωγή σας είναι από τη Δράμα, έτσι δεν είναι;

Δήμητρα Παπίου: Ναι, ναι.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Έχετε αναμνήσεις από εκεί;

Δήμητρα Παπίου: Φυσικά. Κατ’ αρχάς μέχρι και πέρσι πήγαινα δυο-τρεις φορές τον χρόνο στη Δράμα, γιατί εκεί ζούσε η μητέρα μου. Δυστυχώς, πέρσι την έχασα κι αυτό ήταν ένα πολύ μεγάλο μάθημα ζωής. Ο τρόπος που έφυγε η μητέρα μου από τη ζωή μου έδωσε πολύ μεγάλη δύναμη και μου έδειξε ότι δεν πρέπει να φοβάσαι τον θάνατο. Ήταν πολύ σπουδαίο πράγμα αυτό που έζησα με τη μητέρα μου, μεγάλη εμπειρία.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Να που ο θάνατος μπορεί τελικά να δώσει και μαθήματα… ζωής.

Δήμητρα Παπίου: Κι όμως. Τώρα θα αραιώσουν οι επισκέψεις μου εκεί.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Οπότε να φανταστώ πως δεν θα παίρνατε την απόφαση να κάνετε μία νέα αρχή, ζώντας μόνιμα κάποια στιγμή στη Δράμα;

Δήμητρα Παπίου: Όχι, όχι. Την αγαπάω την πόλη μου, δεν το συζητώ. Όλη η περιφέρεια είναι αδικημένη. Ειδικά η Μακεδονία και η Θράκη είναι μια Ελλάδα ξεχασμένη, ακόμη και πριν την κρίση. Επειδή μου αρέσει να ταξιδεύω με το intercity, κάθε φορά που περνάω τη Θεσσαλονίκη, αισθάνομαι ότι είμαι στην πατρίδα μου. Και το αντίστροφο: όποτε περνάω τη Θεσσαλονίκη στον γυρισμό, νιώθω ότι ξενιτεύομαι. Πάντα είχα αυτό το συναίσθημα.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Είχατε πει κι ένα τραγούδι κάποτε για τη Δράμα. «Η Δράμα είναι το σώμα μου». Πολύ ωραίο τραγούδι, λαϊκό.

Δήμητρα Παπίου: «Η Δράμα είναι το σώμα μου, η Δόξα είναι στο στόμα μου. Εδώ τα παραμύθια μου, το ψέμα κι η αλήθεια μου». Το είχε γράψει ο Ηλίας Κατσούλης, που έχει «φύγει» βέβαια από τη ζωή, σε έναν δίσκο που είχα κάνει με τον Μιχάλη Κουμπιό.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Σας λείπουν εκείνα τα χρόνια των λαϊκών τραγουδιών;

Δήμητρα Παπίου: Μου αρέσει το λαϊκό τραγούδι, δεν το συζητώ. Όμως, πάντα είχα την επιθυμία να δοκιμάζομαι σε νέους ήχους. Για παράδειγμα, φέτος στο πρόγραμμα έχω βάλει ένα ισπανικό της Luz Casal, το Piensa en mi από τα «Ψηλά τακούνια» του Αλμοδοβάρ. Πρέπει το συναίσθημα πάντα να είναι διαφορετικό, να υπάρχουν ψυχικές μεταμορφώσεις, ένας κυματισμός. Δε μπορεί να κινείται συνεχώς σε έναν μονόδρομο μουσικής.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Πολλοί καλλιτέχνες έχτισαν την καριέρα τους βασιζόμενοι σε ένα και μόνο είδος μουσικής, αν και προσωπικά πιστεύω πως πρέπει κάθε φορά να βλέπουμε και μια διαφορετική πτυχή του εαυτού και των δυνατοτήτων του.

Δήμητρα Παπίου: Εμένα μου αρέσει να πειραματίζομαι, γιατί έτσι παρατηρώ τη δική μου προσωπική γκάμα έκφρασης μέσα από διαφορετικές θέσεις της μουσικής.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Πρεμιέρα, λοιπόν, τη Δευτέρα 29 Ιανουαρίου στο El Convento Del Arte. Η παράσταση έχει προγραμματιστεί για 8 Δευτέρες;

Δήμητρα Παπίου: Μάλιστα. Να αναφέρω για το κλείσιμο τους μουσικούς και τους συνεργάτες μου; Είναι η ομάδα SO 7 (Φρόσω Κορρού και Δημήτρης Κουρούμπαλης), ο Χρήστος Θεοδώρου στο πιάνο, την επιμέλεια προγράμματος και την ενορχήστρωση, ο Αντώνης Αρβανίτης στο κοντραμπάσο, ο Σταύρος Παργινός στο τσέλο και στο μαντολίνο και ο Αλέξανδρος Ζουγανέλης στο φλάουτο και το σαξόφωνο.

Γιάννης Καρακασίδης (Lavart): Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τον χρόνο σας. Καλή συνέχεια σε ό,τι κάνετε και καλή αρχή στο νέο σας εγχείρημα.

Δήμητρα Παπίου: Να είμαστε όλοι καλά. Σας ευχαριστώ.

Συνέντευξη: Γιάννης Καρακασίδης (Lavart) 

INFO
Δήμητρα Παπίου Live
El Convento Del Arte
Πρεμιέρα: Δευτέρα 29/1, 21:00
Για 8 Δευτέρες

Σκηνοθεσία: Φρόσω Κορρού, Δημήτρης Κουρούμπαλης

Χρίστος Θεοδώρου (πιάνο, επιμέλεια προγράμματος, ενορχήστρωση)

Αντώνης Αρβανίτης (κόντρα μπάσο)

Σταύρος Παργινός (τσέλο, μαντολίνο)

Αλέξανδρος Ζουγανέλης (φλάουτο – σαξόφωνο)

Πηγές Φωτογραφιών: 1234

Κοινοποίηση:

Σχόλια

No more articles
X
Ο Παύλος Παυλίδης Σε Ελλάδα Και Ευρώπη

Close