20 αποφθέγματα υπερνοήματος από τον Πλάτωνα: «Οι ανόητοι μιλούν επειδή…»

Από τα μέσα του 19ου αιώνα, η Πολιτεία είναι το πιο γνωστό και ευρέως διαδεδομένο έργο του Πλάτωνα. Στις περισσότερες πλατωνικές συνομιλίες, ο κύριος χαρακτήρας είναι ο Σωκράτης.

Η Πολιτεία θεωρείται ευρέως ως μέρος των διαλόγων της μέσης περιόδου του Πλάτωνα. Στις πρώτες συνομιλίες του Πλάτωνα, ο Σωκράτης αποδοκιμάζει τους ισχυρισμούς των συνομιλητών του, καταλήγοντας σε ένα συμπέρασμα χωρίς αποδεκτή λύση στο εξεταζόμενο ζήτημα. Ο Σωκράτης διατυπώνει μια άποψη για τη δικαιοσύνη και τη σύνδεσή της με την ευδαιμονία. Παρουσιάζει μια εκτενή και περίπλοκη, αλλά συνεκτική επιχειρηματολογία υπέρ της δίκαιης ζωής και της ουσιαστικής σύνδεσής της με τη χαρούμενη ζωή.

Ο διάλογος εξετάζει δύο θεμελιώδη ερωτήματα. Το πρώτο ερώτημα είναι: «Τι συνιστά τη δικαιοσύνη»; Ο Σωκράτης εξετάζει το θέμα αυτό σε σχέση τόσο με τις πολιτικές κοινότητες όσο και με την ατομική ψυχή. Το κάνει αυτό για να αντιμετωπίσει το δεύτερο και κεντρικό ερώτημα του διαλόγου: «Είναι ο δίκαιος άνθρωπος πιο ευτυχισμένος από τον άδικο;» ή «ποια είναι η σχέση μεταξύ δικαιοσύνης και ευτυχίας»; Οι φιλοσοφικές ερωτήσεις του Πλάτωνα σε όλο το διάλογο είναι θεμελιωδώς ηθικές και πολιτικές, όπως υποδηλώνουν οι δύο βασικές ερωτήσεις της συζήτησης.

Μέσα σ’ αυτό το πλάισιο ο Πλάτωνας αναλύει πολλά κοινωνικά θεωρήματα και προτεινόμενες λύσεις για την κοινωνίας μας. Αν και η εποχή του διαφέρει ριζικά από τον 21ο αιώνα παραμένουν αφετηρίες στοχασμού, με πείσμα τη φθορά του χρόνου.
(Διαβάστε τα αποφθέγματά του παρακάτω)

Όταν μιλούν άσχημα για σένα, ο Πλάτωνας σου δίνει αυτή την απάντηση

20 αποφθέγματα του Πλάτωνα.

1.Αφήστε τους γονείς να κληροδοτήσουν στα παιδιά τους όχι πλούτη, αλλά το πνεύμα του σεβασμού.
2.Δεν είναι δυνατόν δύο κακοί να γίνουν ποτέ φίλοι, ούτε ένας καλός να μην έχει φίλο καλό.
3.Δικαιοσύνη σημαίνει ο καθένας να νοιάζεται για τις δουλειές του και να μην αναμιγνύεται στις δουλειές των άλλων.
4.Εάν ο άνθρωπος λάβει την ορθή παιδεία, μέσα του ξυπνάει σφοδρή η δύναμη και η θέληση να αναπτυχθεί ως το θεϊκότερο και ημερότερο ζώο. Αλλά αν δεν τύχη της καλής και επιμελούς ανατροφής, γίνεται το πιο άγριο απ’ όσα γεννάει η γη.
5.Αυτή η πόλη είναι αυτό που είναι γιατί οι πολίτες της είναι αυτό που είναι.
6.Άνθρωπος: αυτός που αναλογίζεται και κρίνει όσα έχει δει.
7.Δεν πρέπει να νοιαζόμαστε τόσο πολύ, για το τι θα πουν για μας οι πολλοί, αλλά τι θα πει όποιος ξέρει καλά για τα δίκαια και τα άδικα, ο ένας δηλαδή και αυτή θα είναι η αλήθεια.
8.Καλύτερα να σε αδικούν παρά να αδικείς
9.Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν
10.Η υπερβολική ελευθερία μοιάζει με υπερβολική δουλεία, αφού αλλάζει και τον πολίτη και την πολιτεία
11.Μια από τις τιμωρίες που δεν καταδέχεσαι να ασχοληθείς με την πολιτική είναι ότι καταλήγεις να σε κυβερνούν οι κατώτεροί σου.
12.Οι σοφοί μιλούν επειδή έχουν κάτι να πουν. Οι ανόητοι μιλούν επειδή πρέπει κάτι να πουν.
13.Εκείνος που θέλει να γίνει άριστος, δεν πρέπει να αγαπά περισσότερο τον εαυτό του, μήτε τα δικά του, αλλά τα δίκαια.
14.Όπως λένε οι κτίστες, οι μεγάλες πέτρες δεν στέκονται καλά χωρίς τις μικρότερες.
15.Όμοιος ομοίω αεί πελάζει. (Όμοιος τον όμοιο αγαπά κι όμοιος τον όμοιο θέλει.)
16.Φαίνεται πως η υπερβολική ελευθερία μετατρέπεται σε υπερβολική υποδούλωση
17.Αυτό που αξίζει δεν είναι να ζεις για να αποκτήσεις περισσότερα αλλά να ζεις καλά
18.Ο θεός δεν έχει ευθύνη για τις πράξεις αυτών που έχουν ελευθερία επιλογής
19.Άγνοια, η ρίζα και ο μίσχος όλου του κακού.
20.Από τις απολαύσεις, άλλες μεν είναι καλές κι άλλες κακές. Καλές μεν είναι οι ωφέλιμες, κακές είναι οι βλαβερές. Σκοπός όλων των πράξεών μας πρέπει να είναι το καλό και χάριν αυτού πρέπει τα πάντα να πράττουμε.