Τζ. Ντ. Σάλιντζερ: ο συγγραφέας που εξαφανίστηκε για να παραμείνει ειλικρινής.
Ο Τζέρομ Ντέιβιντ Σάλιντζερ γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1919 στη Νέα Υόρκη, ένα μέρος που αργότερα θα γινόταν το ανήσυχο σκηνικό του πιο εμβληματικού του έργου, Holden Caulfield. Γιος Εβραίου πατέρα και Ιρλανδής καθολικής μητέρας, ο Σάλιντζερ μεγάλωσε ανάμεσα σε προνόμια και αποξένωση, φοιτώντας σε διάφορα ιδιωτικά σχολεία πριν αποβληθεί λόγω κακών βαθμών. Αυτή η σιωπηλή εξέγερση θα τροφοδοτούσε αργότερα τη δια βίου γοητεία του για την αθωότητα, την υποκρισία και το αόρατο βάρος του να μεγαλώνεις.
Τα πρώτα του διηγήματα εμφανίστηκαν σε περιοδικά όπως το Story και το The New Yorker, αλλά η ζωή του άλλαξε μετά την θητεία του στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Σάλιντζερ έλαβε μέρος στην απόβαση της Νορμανδίας και στη Μάχη των Αρδεννών, εμπειρίες που άφησαν βαθιά σημάδια στην ψυχή του. Μετά τον πόλεμο, η μυθοπλασία του άλλαξε. Έγινε πιο οξεία, πιο θλιβερή και πιο εσωστρεφής. Το μυθιστόρημά του του 1951, The Catcher in the Rye, αποτύπωσε τη φωνή της απογοήτευσης των εφήβων όπως κανένα άλλο βιβλίο πριν από αυτό. Μέσω του Holden Caulfield, ο Σάλιντζερ έδωσε σε μια ολόκληρη γενιά την άδεια να είναι χαμένη, να αμφισβητεί τα πάντα, να μισεί την «υποκρισία».
Η επιτυχία του βιβλίου ήταν συντριπτική και αφόρητη. Ο Σάλιντζερ αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή, μετακόμισε στο Κόρνις του Νιου Χάμσαϊρ και απέφυγε τις συνεντεύξεις για το υπόλοιπο της ζωής του. Ωστόσο, συνέχισε να γράφει, δημοσιεύοντας μια σειρά από λαμπρά έργα: Nine Stories (1953), Franny and Zooey (1961), Raise High the Roof Beam, Carpenters and Seymour: An Introduction (1963). Αυτές οι ιστορίες εξερευνούν τις πνευματικές αναζητήσεις της οικογένειας Γκλας, ενός λαμπρού και διαλυμένου γένους που στοιχειώνεται από την τελειότητα και τη χάρη.
Στάινμπεκ: «Να φοβάσαι και τη μέρα που θα σταματήσουν οι απεργίες…»
19 αποφθέγματα του μοναδικού Τζ.Ντ. Σάλιντζερ.
- Ο κόσμος είναι γεμάτος ηθοποιούς που προσποιούνται ότι είναι άνθρωποι
- Μια μέρα, σε πολύ καιρό από τώρα, θα σταματήσεις να νοιάζεσαι για το ποιον ευχαριστείς ή τι λέει ο καθένας για σένα. Τότε θα δημιουργήσεις επιτέλους το έργο που είσαι ικανός να δημιουργήσεις.
- Το χαρακτηριστικό του ανώριμου ανθρώπου είναι ότι θέλει να πεθάνει ευγενικά για έναν σκοπό, ενώ το χαρακτηριστικό του ώριμου ανθρώπου είναι ότι θέλει να ζήσει ταπεινά για έναν σκοπό.
- Δεν έκανε τίποτα που να μπορώ να δω, εκτός από το να στέκεται εκεί ακουμπισμένη στο κιγκλίδωμα του μπαλκονιού, κρατώντας το σύμπαν ενωμένο.
- Όλοι οι ηλίθιοι μισούν όταν τους αποκαλείς ηλίθιους.
- Φρόντισε να παντρευτείς κάποιον που γελάει με τα ίδια πράγματα που γελάς κι εσύ.
- Μεταξύ άλλων, θα διαπιστώσεις ότι δεν είσαι ο πρώτος άνθρωπος που ένιωσε ποτέ σύγχυση, φόβο και ακόμη και αηδία για την ανθρώπινη συμπεριφορά. Δεν είσαι καθόλου μόνος σε αυτό, και θα νιώσεις ενθουσιασμό και διέγερση όταν το μάθεις. Πολλοί, πάρα πολλοί άντρες έχουν προβληματιστεί ηθικά και πνευματικά όπως εσύ τώρα. Ευτυχώς, μερικοί από αυτούς κράτησαν αρχεία των προβλημάτων τους. Θα μάθεις από αυτούς αν το θέλεις. Ακριβώς όπως κάποια μέρα, αν έχεις κάτι να προσφέρεις, κάποιος θα μάθει κάτι από εσένα. Είναι μια όμορφη αμοιβαία συμφωνία. Και δεν είναι εκπαίδευση. Είναι ιστορία. Είναι ποίηση.
- Γνώρισε τις πραγματικές σου διαστάσεις και ντύσε το μυαλό σου ανάλογα
- Τα περισσότερα πράγματα που είναι γνήσια είναι καλύτερα να μένουν ανείπωτα.
- Είμαι ένα είδος αντίστροφης παράνοιας. Υποψιάζομαι ότι οι άνθρωποι συνωμοτούν για να με κάνουν ευτυχισμένο.
- Είναι αστείο. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να πεις κάτι που κανείς δεν καταλαβαίνει και θα κάνουν σχεδόν ό,τι θέλεις.
- Η κόλαση είναι το μαρτύριο του να μην μπορείς να αγαπήσεις.
- Έχω βαρεθεί να μην έχω το θάρρος να είμαι ένας απόλυτος άγνωστος.
- Έχω βαρεθεί το εγώ, το εγώ, το εγώ. Το δικό μου και όλων των άλλων. Έχω βαρεθεί όλους όσους θέλουν να φτάσουν κάπου, να κάνουν κάτι διακεκριμένο και όλα αυτά, να γίνουν κάποιοι ενδιαφέροντες. Είναι αηδιαστικό.
- Αυτό που με συγκλονίζει πραγματικά είναι ένα βιβλίο που, όταν το τελειώσεις, εύχεσαι ο συγγραφέας του να ήταν ένας καταπληκτικός φίλος σου και να μπορούσες να τον καλέσεις στο τηλέφωνο όποτε ήθελες. Αυτό όμως δεν συμβαίνει συχνά.
- Όσο πιο ακριβό είναι ένα σχολείο, τόσο περισσότερους απατεώνες έχει δεν αστειεύομαι.
- Βαρέθηκα να συμπαθώ απλώς τους ανθρώπους. Μακάρι να μπορούσα να συναντήσω κάποιον που θα μπορούσα να σέβομαι.
- Οι σύζυγοι πρέπει να υπηρετούν ο ένας τον άλλον. Να ανυψώνουν, να βοηθούν, να διδάσκουν, να ενισχύουν ο ένας τον άλλον, αλλά πάνω απ’ όλα, να υπηρετούν.
- Να μεγαλώνουν τα παιδιά τους με τιμή, αγάπη και αποστασιοποίηση. Ένα παιδί είναι ένας επισκέπτης στο σπίτι, που πρέπει να αγαπιέται και να σέβεται ποτέ να μην κατέχεται, αφού ανήκει στον Θεό. Πόσο υπέροχο, πόσο λογικό, πόσο όμορφα δύσκολο, και επομένως αληθινό. Η χαρά της ευθύνης για πρώτη φορά στη ζωή μου.
Το πιο τίμιο μάθημα του Έρμαν Έσσε: «Αυτό που εδώ και δεκαετίες με αηδιάζει είναι…»
