Ο Έρμαν Έσσε υπήρξε ένας αιώνιος οδοιπόρος, ένας αναζητητής που δε φοβήθηκε να κοιτάξει μέσα στο σκοτάδι του πόνου και της μοναξιάς. Μας έμαθε πως η δυστυχία δεν είναι τιμωρία, αλλά ένα «ξύπνημα» μια οδυνηρή αλλά αναγκαία ρωγμή στο τσόφλι του εγώ μας, ώστε να αναδυθεί το φως.
Για τον Έσσε, το να είσαι άνθρωπος σημαίνει να έχεις το θάρρος να μείνεις σιωπηλός όταν ο κόσμος κραυγάζει, να αγαπάς τις ατέλειες ως κομμάτια της θείας αρμονίας και να ανακαλύπτεις, ξανά και ξανά, τα λουλούδια που φυτρώνουν πεισματικά μέσα στην κόλαση της καθημερινότητας.
Στις γραμμές που ακολουθούν, θα βρείτε τις ψηφίδες ενός εσωτερικού χάρτη. Είναι λόγια που δεν υπόσχονται εύκολη παρηγοριά, αλλά προσφέρουν κάτι πολύ βαθύτερο, τη βεβαιότητα πως μέσα μας υπάρχει ένας ασφαλής λιμένας, ένας «κάποιος» που ξέρει τον δρόμο, ακόμα κι όταν εμείς νιώθουμε χαμένοι.
Το πιο τίμιο μάθημα του Έρμαν Έσσε: «Αυτό που εδώ και δεκαετίες με αηδιάζει είναι…»
14 αποφθέγματα του Έρμαν Έσσε.
1.Μέσα σου υπάρχει μια ηρεμία και ένα καταφύγιο στο οποίο μπορείς να καταφύγεις ανά πάσα στιγμή και να είσαι ο εαυτός σου.
2.Όποιος θέλει μουσική αντί για θόρυβο, χαρά αντί για ευχαρίστηση, ψυχή αντί για χρυσό, δημιουργική εργασία αντί για δουλειά, πάθος αντί για ανοησία, δεν βρίσκει σπίτι σε αυτόν τον ασήμαντο κόσμο μας.
3.Πάντα πίστευα, και εξακολουθώ να πιστεύω, ότι ό,τι καλό ή κακό μας συμβεί, μπορούμε πάντα να του δώσουμε νόημα και να το μετατρέψουμε σε κάτι αξιόλογο.
4.Δεν έχω το δικαίωμα να αποκαλώ τον εαυτό μου γνώστη. Ήμουν ένας από αυτούς που αναζητούσαν, και εξακολουθώ να είμαι, αλλά δεν αναζητώ πλέον στα αστέρια ή στα βιβλία. Αρχίζω να ακούω τις διδασκαλίες του αίματός μου που χτυπά μέσα μου. Η ιστορία μου δεν είναι ευχάριστη, δεν είναι γλυκιά και αρμονική όπως οι φανταστικές ιστορίες. Έχει γεύση τρέλας και σύγχυσης, τρέλας και ονείρου, όπως η ζωή όλων των ανθρώπων που δεν θέλουν πλέον να λένε ψέματα στον εαυτό τους.
5.Το αληθινό επάγγελμα ενός ανθρώπου είναι να βρει τον δρόμο προς τον εαυτό του.
6.Όταν σου αρέσει κάποιος, σου αρέσει παρά τα ελαττώματά του. Όταν αγαπάς κάποιον, τον αγαπάς με τα ελαττώματά του.
7.Να κρατάμε το στόμα μας κλειστό όταν όλοι κουτσομπολεύουν, να χαμογελάμε χωρίς εχθρότητα στους ανθρώπους και στους θεσμούς, να αντισταθμίζουμε την έλλειψη αγάπης στον κόσμο με περισσότερη αγάπη στα μικρά, ιδιωτικά θέματα, να είμαστε πιο πιστοί στη δουλειά μας, να δείχνουμε μεγαλύτερη υπομονή, να αποφεύγουμε την φτηνή εκδίκηση που προσφέρει η χλεύη και η κριτική: όλα αυτά είναι πράγματα που μπορούμε να κάνουμε.
8.Aγάπα τον πόνο σου. Μην του αντιστέκεσαι, μην τον αποφεύγεις. Μόνο η αποστροφή σου προς αυτόν σε πονάει, τίποτα άλλο.
9.Μάθε τι πρέπει να παίρνεις στα σοβαρά και γέλα με τα υπόλοιπα.
10.Δεν υπάρχει άλλη πραγματικότητα εκτός από αυτή που υπάρχει μέσα μας. Γι’ αυτό τόσοι πολλοί άνθρωποι ζουν μια τόσο εξωπραγματική ζωή. Θεωρούν τις εικόνες έξω από αυτούς ως πραγματικότητα και δεν επιτρέπουν ποτέ στον εσωτερικό τους κόσμο να εκφραστεί.
11.Επειδή ο κόσμος είναι τόσο γεμάτος θάνατο και τρόμο, προσπαθώ ξανά και ξανά να παρηγορήσω την καρδιά μου και να μαζέψω τα λουλούδια που φυτρώνουν στη μέση της κόλασης.
12.Ο Θεός δεν μας στέλνει την απελπισία για να μας σκοτώσει, αλλά για να μας ξυπνήσει σε μια νέα ζωή.
13.Άρχισα να καταλαβαίνω ότι ο πόνος, οι απογοητεύσεις και η μελαγχολία δεν υπάρχουν για να μας βασανίζουν, να μας εξευτελίζουν ή να μας στερούν την αξιοπρέπειά μας, αλλά για να μας ωριμάσουν και να μας μεταμορφώσουν.
14.Αυτό που βρίσκεται μέσα σου και κατευθύνει τη ζωή σου το ξέρει ήδη. Είναι καλό να συνειδητοποιήσουμε ότι μέσα μας υπάρχει κάποιος που ξέρει τα πάντα, θέλει τα πάντα, κάνει τα πάντα καλύτερα από εμάς τους ίδιους.
Η ανθρώπινη αγωνία μέσα από τα «Τελειωμένα» του Κωνσταντίνου Καβάφη
