Ο Σάμιουελ Μπέκετ (1906-1989), Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και ποιητής, θεωρείται μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της λογοτεχνίας του 20ού αιώνα.
Βραβευμένος με Νόμπελ το 1969, ο Μπέκετ είναι ευρέως γνωστός για το πρωτοποριακό του έργο Περιμένοντας τον Γκοντό (1953), το οποίο αναδιαμόρφωσε τις δυνατότητες του σύγχρονου θεάτρου και καθιέρωσε το είδος που συχνά αναφέρεται ως «Θέατρο του Παραλόγου».
Το έργο του, ωστόσο, εκτείνεται πολύ πέρα από τη σκηνή, περιλαμβάνοντας μυθιστορήματα όπως το «Molloy» (1951), το «Malone Dies» (1951) και το «The Unnamable» (1953), καθώς και μικρότερα πεζά, ποίηση και δοκίμια.
Η οπτική του Μπέκετ είναι αυστηρά μινιμαλιστική, όπου η ανθρώπινη ύπαρξη απογυμνώνεται στα απολύτως απαραίτητα, την αναμονή, την ομιλία, τον πόνο, την επιμονή. Γραμμένα τόσο στα αγγλικά όσο και στα γαλλικά, τα κείμενά του διερευνούν τη ματαιότητα της γλώσσας, ενώ παράδοξα βασίζονται σε αυτήν ως το μόνο μέσο έκφρασής τους.
Αν και συχνά συνδέεται με τη μελαγχολία, το έργο του Μπέκετ είναι επίσης διανθισμένο με μαύρο χιούμορ και βαθιά συμπόνια. Οι χαρακτήρες του, αν και παγιδευμένοι σε επαναλαμβανόμενους κύκλους αποτυχίας, ενσαρκώνουν μια παράδοξη αξιοπρέπεια στην άρνησή τους να σταματήσουν. Αυτό το ήθος συνοψίζεται σε έναν από τους πιο διάσημους αφορισμούς του: «Πάντα προσπαθούσα. Πάντα αποτύγχανα. Δεν πειράζει. Προσπάθησα ξανά. Αποτύχα ξανά. Αποτύχα καλύτερα».
13 αποφθέγματα του Ίρβιν Γιάλομ: «Είναι κακό σημάδι όταν οι άνθρωποι…»
12 αποφθέγματα του Σάμιουελ Μπέκετ.
1.Ας κάνουμε κάτι γρήγορα, τώρα που μας προσφέρεται μια τέτοια ευκαιρία!Δεν μας τυχαίνει κάθε μέρα να μας χρειάζονται.
2.Όλη την πουτάνα την ζωή μου την πέρασα χωμένος μες στον βούρκο! Και συ θέλεις να βλέπω παραλλαγές στο τοπίο;
3.Αν υπάρχει μια ερώτηση που με τρομάζει, στην οποία δεν κατάφερα ποτέ να βρω μια ικανοποιητική απάντηση, είναι η ερώτηση «τι κάνω»
4.Όσο περισσότερους ανθρώπους γνωρίζω τόσο ευτυχέστερος γίνομαι. Και το πιο τρισάθλιο ανθρωπάκι σε κάνει λιγάκι σοφότερο, λιγάκι πλουσιότερο, σε κάνει να συναισθανθείς πιο πολύ την ευτυχία σου.
5.Πρίν από λίγο με λέγανε κύριο και τρέμανε. Τώρα μου αρχίσατε τις ερωτήσεις. Δε θα τελειώσει καλά αυτή η ιστορία!
6.Η ποσότητα των δακρύων αυτού του κόσμου είναι αμετάβλητη. Για καθέναν που αρχίζει να κλαίει, κάπου κάποιος άλλος σταματάει. Το ίδιο γίνεται και με το γέλιο.
7.Δεν μπορεί να χορέψει πρώτα και μετά να σκεφτεί;/Γίνεται;/Μα βέβαια, τίποτα πιο εύκολο. Αυτό είναι άλλωστε και η φυσική σειρά.
8.Μη μ΄αγγίζεις! Μη με ρωτάς! Μη μου μιλάς! Μείνε κοντά μου!
9.Η τίγρη δεν κάθεται ποτέ να σκεφτεί, ή τρέχει να βοηθήσει τους ομοίους της, ή χώνεται, στην πλησιέστερη λόχμη.
10.Το βέβαιο είναι πως οι ώρες είναι ατελείωτες, κάτω απ΄αυτές τις συνθήκες και είμαστε αναγκασμένοι να τις σκοτώνουμε με διάφορα καμώματα που, πως να το πω, που μπορεί εκ πρώτης όψεως να μοιάζουν λογικά, μέχρι που μας γίνονται συνήθεια.
11.Τί κάνετε όταν πέφτετε και δεν υπάρχει κανείς να σας σηκώσει; Περιμένουμε μέχρι να μπορέσουμε να σηκωθούμε μόνοι μας. Και μετά συνεχίζουμε. Μπρος!
12.Θα πάψετε επιτέλους να με βασανίζετε με τον καταραμένο το χρόνο σας! Είναι απάνθρωπο! Πότε! Πότε! Μια μέρα! Δε σας φτάνει αυτό; Μια μέρα σαν τις άλλες, μια μέρα μουγγάθηκε, μια μέρα τυφλώθηκα, μια μέρα θα κουφαθούμε, μια μέρα γεννηθήκαμε, μια μέρα θα πεθάνουμε, την ίδια μέρα, την ίδια ώρα, την ίδια στιγμή, δε σας φτάνει αυτό; (Πιο ήρεμα) Ξεγεννάει καβάλα σ΄ένα τάφο, αστράφτει το φως μια στιγμή, κι ύστερα πάλι σκοτάδι.
Διαβάστε περισσότερα λογοτεχνικά αριστουργήματα:
- Πώς θα καταλάβεις τι σημαίνει ζωή, σύμφωνα με τον Καζαντζάκη;
- Τζoν Στάινμπεκ: «Η γυναίκα κρατάει τη ζωή της στα χέρια της. Ο άντρας την…»
- Ζαν-Πωλ Ρίχτερ: «Τα γηρατειά είναι δυσάρεστα όχι γιατί δεν έχουν απολαύσεις, αλλά γιατί …»
- Ένα σπουδαίο δίδαγμα από το βιβλίο του Μπουκάι: «Εγώ είμαι υπεύθυνος για τη ζωή μου, για όλα μου τα βάσανα, για ό,τι…»
- Ζαν-Πωλ Ρίχτερ: «Τα γηρατειά είναι δυσάρεστα όχι γιατί δεν έχουν απολαύσεις, αλλά γιατί …»
- Κική Δημουλά: «Καλὰ τα βγάζει πέρα η μοναξιὰ φτωχικὰ αλλὰ…»
