Η ελληνική γλώσσα διαθέτει εντυπωσιακή πλαστικότητα, όμως πολλές λέξεις με βαθύ νόημα, ιστορία και ακρίβεια ξεθωριάζουν σταδιακά από την καθημερινή μας επικοινωνία. Αν και κάποιες από αυτές μοιάζουν αρκετές ξένες πλέον στον σύγχρονο τρόπο έκφραση μας γι’ αυτό και δεν ευδοκίμησαν.
10 ελληνικές λέξεις που «ξεχάστηκαν».
- βυσσοδομώ: (ρ.) [ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ : βύσσος = βυθός + δομέω ή δομώ = χτίζω] (μτφ.) σχεδιάζω κρυφά κάτι κακό για κάποιον, σκευωρώ, στενοχωρώ συνώνυμα:μηχανορραφώ, ραδιουργώ.
- ανδραγαθία:Όταν κάποιος είναι γενναίος, παλικάρι
- άτεγκτος: (επιθ.) σκληρός, αδυσώπητος
- άφατος: (επίθ.) ανέκφραστος
- αλεξιβρόχιο: ομπρέλα
- αλτρουιστής: Πιστός του αλτρουισμού, όπου διδάσκει την ηθική ευαισθησία για την ευτυχία άλλων ανθρώπων ή ζώων, με αποτέλεσμα μια καλύτερη ποιότητα ζωής, τόσο υλική όσο και πνευματική
- αμφίψωμο: (ουσ. ουδ.) το σάντουιτς, το τοστ.
- διαπρύσιος: (επίθ.) αυτός που διακηρύσσει κάτι με ιδιαίτερη θέρμη, με ένταση και παλμό.
- δύστοκος: (επιθ.) κυριολ.: που γεννά με δυσκολία
- εμφωλεύω: (ρ.) φωλιάζω, κουρνιάζω, (πληροφ.) ενσωματώνω
Μήπως μιλάς… αρχαία ελληνικά; 43 λέξεις και εκφράσεις που το αποδεικνύουν
