Ο Ζοζέ Σαραμάγκου(1922-2010) ήταν ο Πορτογάλος νομπελίστας λογοτεχνίας, ο οποίος βραβεύτηκε το 1998 «για τις παραβολές που στηρίζονται στη φαντασία, τη συμπόνια και την ειρωνεία» και μας βοηθούν να κατανοήσουμε μια ασταθή πραγματικότητα.
Γεννημένος στο αγροτικό χωριό Azinhaga και σε μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος, εργάστηκε ως μηχανικός, δημοσιογράφος, μεταφραστής και εκδότης πριν δημοσιεύσει τη σειρά τολμηρών μυθιστορημάτων που τον έκαναν διάσημο, από το Baltasar and Blimunda και το The Year of the Death of Ricardo Reis έως το Blindness και το All the Names.
Το χαρακτηριστικό του στυλ, μακρές, ρέουσες προτάσεις, λιτή στίξη και χορωδιακή αφήγησηεξυπηρετεί αλληγορίες στις οποίες οι απλοί άνθρωποι συγκρούονται με την ιστορία, τη γραφειοκρατία και το πεπρωμένο.
Ως δια βίου φωνή των πολιτών, επέκρινε τον αυταρχισμό και την υποταγή της πολιτικής στην οικονομική εξουσία, και ίδρυσε το Ίδρυμα José Saramago για να συνδέσει τη λογοτεχνία με τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον πολιτισμό και τα περιβαλλοντικά ζητήματα.
Οι δέκα παραπομπές που συγκεντρώσαμε αντικατοπτρίζουν τα βασικά του ενδιαφέροντα. Ο θρήνος για τις μηχανές στον Άρη παράλληλα με τη σφαγή των ανθρώπων αντανακλά τον ηθικό κοσμοπολιτισμό του.
10 αποφθέγματα Ζοζέ Σαραμάγκου
- Τι είδους κόσμος είναι αυτό που μπορεί να στείλει μηχανές στον Άρη, αλλά παραμένει αδιάφορη πριν από τη σφαγή των ανθρώπων;
- Νομίζω ότι είμαστε τυφλοί. τυφλοί που μπορούν να δουν, αλλά δεν φαίνονται.
- Στο εσωτερικό μας υπάρχει κάτι που δεν έχει όνομα, αλλά αυτό είναι που είμαστε.
- Δεν ξεφεύγουμε από τα κοινωνικά κινήματα που διεκδικούν έναν διαφορετικό κόσμο, αλλά αν δεν συντονίσουμε διεθνώς, ο καπιταλισμός απλά γελάει σε αυτούς τους μικρούς οργανισμούς.
- Νομίζω ότι είμαι άνθρωπος που δεν περιπλέκει τη ζωή. Έχω ζήσει πάντα τη ζωή μου χωρίς δραματοποίηση, προσπαθώντας να ζήσω κάθε στιγμή, είτε καλό είτε κακό.
- Ο οριστικός θάνατος ενός συγγραφέα λαμβάνει χώρα όταν απολύτως κανείς δεν διαβάζει τα βιβλία του. Αυτός είναι ο αληθινός θάνατος.
- Είναι η οικονομική δύναμη που καθορίζει την πολιτική εξουσία, έτσι ώστε οι κυβερνήσεις να γίνουν πολιτικές μαριονέτες της οικονομικής δύναμης.
- Ο άνθρωπος είναι ένα ον που είναι συνεχώς υπό κατασκευή, αλλά επίσης, και παράλληλα, πάντα σε κατάσταση καταστροφής.
- Μπορεί να είναι ότι η γλώσσα επιλέγει τους συγγραφείς που χρειάζονται, κάνοντας χρήση αυτών έτσι ώστε ο καθένας να εκφράζει ένα ελάχιστο μέρος αυτού που πραγματικά είναι.
- Δεν γράφω μόνο, αλλά γράφω αυτό που είμαι.
Διαβάστε περισσότερα λογοτεχνικά αριστουργήματα:
- Ζαν-Πωλ Ρίχτερ: «Τα γηρατειά είναι δυσάρεστα όχι γιατί δεν έχουν απολαύσεις, αλλά γιατί …»
- Κική Δημουλά: «Καλὰ τα βγάζει πέρα η μοναξιὰ φτωχικὰ αλλὰ…»
- 22 αποφθέγματα του Ιονέσκο: «Ας ζήσουμε τη ζωούλα μας. Είναι καθήκον μας να…»
- Λέων Τολστόι: «Υπάρχει µόνο µία στιγµή που είναι η πιο σπουδαία το…»
- 3 εμπνεύσεις που οφείλει ο Σαίξπηρ στην κλασική λογοτεχνία
- Ο Κούντερα είπε κάποτε: «Το ερωτικό συναίσθημα μάς παραπλανά όλους με μια…»
- Σοπενχάουερ: «Τη βαθιά ψυχική γαλήνη τη βρίσκει κανείς στη…»
