Πείτε μου, ποιος άλλος θα μπορούσε να ενσαρκώσει τον Μπουκόφσκι;
Ένας άντρας με βλέμμα που στάζει τσιγάρο, θυμό και έλεος ταυτόχρονα. Ένας τύπος που δεν έχει ανάγκη να υποδυθεί το χάος, το κουβαλά ήδη.
Κι όμως, ο ρόλος του Χένρι Χινασκί στο Barfly δεν πήγε ποτέ στον Σον Πεν και αυτό, ίσως, είναι το πιο «μπουκοφσκικό» πράγμα που συνέβη ποτέ στο Χόλιγουντ. Ήταν τέλη δεκαετίας ’80. Ο Σον Πεν μόλις είχε τελειώσει τον γάμο-παράσταση με τη Μαντόνα και αναζητούσε δυνατές συγκίνησεις. Ζήτησε να παίξει τον Χινασκί τον μεθυσμένο, σαρκαστικό alter ego του Μπουκόφσκι «ακόμη και για 1 δολάριο».
Στάινμπεκ: «Να φοβάσαι και τη μέρα που θα σταματήσουν οι απεργίες…»
Γιατί; Επειδή ήξερε πως δεν υποδύεσαι έναν άνθρωπο σαν τον Τσαρλς, μόνο αν τον αντέχεις. Ο Μπουκόφσκι τον εκτίμησε αμέσως. Αλλά το στούντιο προτίμησε τον Μίκι Ρουρκ και ο Μπουκόφσκι, πιστός στη φιλοσοφία του «μην ελπίζεις τίποτα από τους άλλους», γέλασε πικρά και συνέχισε να γράφει. Το αποτέλεσμα; Ο Ρουρκ έγινε ο Χινασκί που θυμόμαστε , ένας καουμπόης της απόγνωσης, σχεδόν ρομαντικός.
Μπορεί, άραγε, δύο άνθρωποι να καταλάβουν ο ένας τον άλλον χωρίς ποτέ να συνεργαστούν; Ο Πεν το απέδειξε. Παρέμεινε κοντά στον Μπουκόφσκι, εμφανίστηκε σε εκδηλώσεις, διάβαζε στίχους του στις ΗΠΑ όταν λίγοι τολμούσαν. Και, το 1994, ήταν εκεί, στο τελευταίο αντίο. Σήκωσε το φέρετρο του ποιητή μαζί με μερικούς ακόμη. Ο σιωπηλός φόρος τιμής ενός ηθοποιού που δεν χρειάστηκε να υποδυθεί τίποτα. Η σχέση τους ήταν αναγνώριση μεταξύ δυο ανθρώπων που ξέρουν τι σημαίνει να μην αντέχεις τα ψέματα, ούτε τα δικά σου, ούτε των άλλων.
Ίσως αυτό να είναι το πιο τίμιο σημείο συνάντησής τους. Δύο άντρες που δεν ζήτησαν ποτέ συγγνώμη για τη ακαταστασία που προκαλούσαν γιατί ήξεραν ότι εκεί μέσα κρύβεται όλη η ανθρώπινη ομορφιά.Κι αν ψάχνεις το πραγματικό Barfly, δεν είναι η ταινία. Είναι η στιγμή που ένας ποιητής και ένας ηθοποιός κοιτάχτηκαν και σκέφτηκαν το ίδιο πράγμα: Η τέχνη, φίλε μου, είναι να μην κοροϊδεύεις τη ζωή ούτε για δευτερόλεπτο.
7 αποφθέγματα του Τσαρλς Μπουκόφσκι που μάλλον θα είχε διαβάσει και ο Σον Πεν:
«Μερικές φορές σηκώνεσαι απ’ το κρεβάτι το πρωί και σκέφτεσαι «δεν πρόκειται να τα καταφέρω», αλλά μέσα σου γελάς, επειδή θυμάσαι όλες τις φορές που ένιωσες έτσι.»
«Το πιο απαίσιο δεν είναι ο θάνατος, αλλά οι ζωές που κάνουν ή δεν κάνουν οι άνθρωποι μέχρι τον θάνατό τους.»
«Πρέπει να γνωρίσεις τους λάθος ανθρώπους για να εκτιμήσεις τους σωστούς. Πρέπει να πληγωθείς και να πληγώσεις, να χάσεις τον σκύλο και την πίτα». Αποφθέγματα που περιγράφουν το νόημα της ζωής… »
«Εάν πετύχεις να ξεγελάσεις κάποιον δεν σημαίνει ότι είναι χαζός. Απλά σημαίνει ότι σε εμπιστεύεται περισσότερο από όσο αξίζεις.»
«Οι άνθρωποι χωρίς ηθική συχνά θεωρούν τους εαυτούς τους
πιο ελεύθερους, αλλά αυτό που μάλλον ισχύει είναι πως δεν έχουν την ικανότητα να νιώσουν ή να αγαπήσουν.»
«Και όταν κανείς δεν σε ξυπνάει το πρωί, και κανείς δεν σε περιμένει το βράδυ, και όταν μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Πώς το λένε, ελευθερία ή μοναξιά;»
«Θα υπάρχει πάντα κάτι που μπορεί να καταστρέψει τις ζωές μας όλα εξαρτώνται από το τι θα μας βρει πρώτο. »
Μπουκόφσκι: «Αν έχετε την ικανότητα να αγαπάτε, αγαπήστε πρώτα…»
