Υπάρχει κάτι σχεδόν ζωντανό στον Σαίξπηρ, έτσι δεν είναι;
Οι φράσεις του δεν ανήκουν στο παρελθόν, μυρίζουν ιδρώτα, φως, προδοσία, επιθυμία. Είναι τόσο ανθρώπινες εκεί που τελειώνει η γλώσσα των κοινών θνητών, αρχίζει ο Σαίξπηρ, εκεί που τα συναισθήματα δεν χωρούν σε λέξεις, αλλά εκείνος καταφέρνει να τα ντύσει με ρυθμό.
Κι αν, μετά από τέσσερις αιώνες, οι λέξεις του εξακολουθούν να μας στοιχειώνουν, ίσως σημαίνει ότι δεν έγραψε απλώς για τον έρωτα, τη ζήλια ή την εξουσία αλλά για σένα και για μένα, που ακόμα προσπαθούμε να καταλάβουμε τι στο καλό σημαίνει να είσαι άνθρωπος.
10 «φωτεινά» αποφθέγματα του Σαίξπηρ: «Δεν αγαπούν όσοι δεν δείχνουν την…»
15 αποφθέγματα του Σαίξπηρ.
1.Οι δειλοί πεθαίνουν πολλές φορές πριν το θάνατό τους.
2.Μίλα μου ψιθυριστά, αν μου μιλάς γι’ αγάπη.
3.Αυτό που αξίζει περισσότερο σε οποιεσδήποτε σχέσεις, είναι όχι εκείνο που παίρνεις, αλλά εκείνο που δίνεις. Τα πλούσια δώρα γίνονται φτωχά, όταν αυτός που τα προσφέρει αποδειχθεί αγενής.
4.Θα σε προκαλούσα σε πνευματική μονομαχία, αλλά βλέπω ότι είσαι άοπλος.
5.Είναι καλύτερο να υπολογίζεις ότι ο εχθρός σου είναι πιο δυνατός απ’ ό,τι φαίνεται.
6.Η κόλαση είναι άδεια, οι δαίμονες όλοι είναι εδώ.
7.Δεν υπάρχει τίποτε τόσο καλό ή τόσο κακό, η σκέψη το κάνει έτσι.
8.Δεν αγαπούν όσοι δεν δείχνουν την αγάπη τους.
9.Όταν ο ήλιος δύσει, όλοι κλείνουν τις πόρτες· το ίδιο και όταν ένας ισχυρός ξεπέσει.
10.Όταν το χρήμα προηγείται, όλες οι πόρτες ανοίγουν.
11.Η θάλασσα έχει όρια, οι βαθιές, όμως, επιθυμίες δεν έχουν.
12.Να τους αγαπάς όλους, να εμπιστεύεσαι λίγους, να μη βλάπτεις κανέναν.
13.Όλοι οι ρήτορες σιγούν όταν μιλάει το κάλλος.
14. Ό,τι έζησε πρέπει να πεθάνει και μέσα από τη φύση να περάσει στην αιωνιότητα.
15.Τα σκυθρωπά γεράματα και τα χαρούμενα νιάτα δεν μπορούν να ζήσουν μαζί. Η νιότη είναι γεμάτη χαρές και τα γεράματα γεμάτα έννοιες.
