Η ποίηση του Έλιοτ μας δείχνει πόσο εύθραυστη είναι η ανθρώπινη ζωή, όπου τα μεγαλύτερα όνειρά μας καταστρέφονται σιωπηλά σε έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι σίγουρο.
Όταν διαβάζεις Έλιοτ, πρέπει να αντιμετωπίσεις το κενό της σύγχρονης ζωής. Το έργο «The Hollow Men», που είναι ίσως ένα από τα πιο τρομακτικά του, μας δείχνει πόσο πνευματικά άδειοι και χαμένοι είμαστε στη σημερινή εποχή.
Τα τοπία του Έλιοτ δεν είναι πλούσια λιβάδια ή λαμπερά ποτάμια. Είναι ξηρά, μετα – αποκαλυπτικά βασίλεια όπου κυριαρχούν πέτρινα είδωλα και τα χέρια των νεκρών προσφέρουν ικεσίες που μένουν αναπάντητες. Το περιβάλλον του είναι γεμάτο σκιές και η ύπαρξη μοιάζει οδυνηρά μακρινή και απρόσιτη. Αλλά μόνο από αυτή την απόσταση αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε τι είναι η ζωή.
Τα ποιήματά του μας θυμίζουν τη αργή, σιωπηλή φθορά που συχνά συμβαίνει στο ταξίδι της ζωής, την απώλεια της ελπίδας και την οδυνηρή διαφορά μεταξύ αυτού που θέλουμε και αυτού που γινόμαστε. Υπαρξιακά ερωτήματα που όλοι ποθούμε μια μέρα να απαντηθούν, ας ξεκινήσουμε την προσπάθεια με τα παρακάτω αποφθέγματα.
(Διαβάστε το απόσπασμα παρακάτω)
Ο «αυγουστιάτικος άνεμος» του Βρεττάκου μάς δίνει έναν τρόπο να γυρίζουμε στο φως
Τ. Σ. Έλιοτ, «Άπαντα ποιήματα» – Εκδόσεις Κέδρος
Είμαστε οι κούφιοι άνθρωποι είμαστε οι βαλσαμωμένοι άνθρωποι σκύβοντας μαζί, κεφαλοκαύκι άχυρο. Αλίμονο! Οι στεγνές φωνές μας, όταν ψιθυρίζουμε μαζί είναι ήσυχες και ανόητες σαν άνεμος σε ξερό χορτάρι ή πόδια ποντικών σε σπασμένο γυαλί στο ξερό μας κελάρι.
Σχήμα χωρίς μορφή, σκιά χωρίς χρώμα παραλυμένη δύναμη, χειρονομία χωρίς κίνηση.
Αυτοί που πέρασαν με ολόισια μάτια, στου θανάτου το άλλο Βασίλειο μας θυμούνται-αν καθόλου-όχι ως χαμένες βίαιες ψυχές, μα μονάχα ως κούφιους ανθρώπους τους βαλσαμωμένους ανθρώπους…»
«…Αυτή είναι η νεκρή χώρα
αυτή είναι του κάκτου η χώρα
εδώ τα πέτρινα είδωλα σηκώνονται,
εδώ λαμβάνουν την ικεσία ενός χεριού νεκρού ανθρώπου
κάτω από το σπίθισμα σβησμένου άστρου»
«…Mεταξύ ιδέας και πραγματικότητας μεταξύ κίνησης και δράσης πέφτει η Σκιά
Γιατί δικό σου είναι το βασίλειο Μεταξύ αντίληψης και δημιουργίας μεταξύ κίνησης και απάντησης πέφτει η Σκιά
Η ζωή είναι πολύ μακριά
Μεταξύ πόθου και σπασμού
μεταξύ δύναμης και ύπαρξης
μεταξύ ουσίας και πτώσης, πέφτει η Σκιά
Γιατί δικό σου είναι το βασίλειο
γιατί δική σου είναι η ζωή
γιατί η ζωή είναι δική σου
αυτός είναι ο τρόπος που ο κόσμος τελειώνει
όχι με ένα κρότο αλλά με ένα λυγμό».
Διαβάστε περισσότερα από τη φιλοσοφική πραμάτεια μας.
- Άλμπερ Καμύ: «Να γιατί είμαι με το μέρος των αγωνιστών…»
- 13 αποφθέγματα για όσους ξυπνούν νωρίς το πρωί ή έστω προσπαθούν
- Μαλβίνα: «ψέματα λέω όταν κλαίγομαι πως τάχα θέλω να μάθω ποια είμαι στην πραγματικότητα….»
- Πάουλο Κοέλιο: «Ένα παιδί μπορεί να διδάξει σε έναν ενήλικο τρία πράγματα…»
- Η «Ασκητική» του Νίκου Καζαντζάκη δε βολεύτηκε: «Χρέος μας λοιπόν να συλλάβουμε…»
- 15 αποφθέγματα του Έρμαν Έσσε: «Αν ξέρω τι σημαίνει αγάπη, αυτό συνέβη επειδή…»
- Κική Δημουλά: «Ήθελα να περπατάμε στον δρόμο αγκαζέ. Εκείνος όχι. Το θεωρούσε …»
