Προσοχή: Αν ετοιμάζεστε να ανεβάσετε story με λεζάντα «recharging batteries» δίπλα σε ένα κοκτέιλ, ενώ νιώθετε την καρδιά σας να χτυπάει σαν κομπρεσέρ από την ταλαιπωρία, ίσως είναι ώρα να αφήσετε το κινητό.
Ας γκρεμίσουμε άλλη μια ιερή αγελάδα της εποχής μας. Ζούμε τη μεγαλύτερη, μαζική πλάνη της σύγχρονης κοινωνίας: το καλοκαιρινό Matrix. Έχουμε πειστεί πως, επειδή απλώς μεταφέραμε το εξουθενωμένο μας σαρκίο σε διαφορετικές γεωγραφικές συντεταγμένες, αυτόματα ο εγκέφαλός μας πάτησε το κουμπί του “reset”. Spoiler alert: δεν το πάτησε.
Ας μιλήσουμε λίγο για το τι σημαίνει βιολογικά και ψυχολογικά «διακοπές». Η επιστήμη της εργασιακής ψυχολογίας έχει βγάλει το πόρισμα προ πολλού, αλλά εμείς προτιμάμε να κλείνουμε τα αυτιά μας. Σύμφωνα με τις περίφημες έρευνες της Δρ. Jessica de Bloom (ναι, οι επιστήμονες μελετούν την εξουθένωσή μας, τόσο τραγικοί είμαστε), τα οφέλη των διακοπών στην υγεία κορυφώνονται την 8η μέρα. Αλλά υπάρχει ένα τεράστιο, κεφαλαίο «ΑΝ». Αυτό ισχύει μόνο αν το άτομο αλλάξει ριζικά τον ρυθμό του, βιώσει αποσύνδεση (psychological detachment) και έχει τον πλήρη έλεγχο του χρόνου του.
Τελικά, μήπως δεν είσαι ερωτευμένος; Η οφθαλμαπάτη της Λιμερεντίας και τα αιμοβόρα ρομάντζα
Εμείς τι κάνουμε; Πακετάρουμε 100 βαλίτσες, λες και πάμε να χτίσουμε αποικία στον Άρη, μεταφέροντας όλο το άγχος της προετοιμασίας. Τρέχουμε να προλάβουμε το πλοίο της γραμμής με την αδρεναλίνη στο κόκκινο. Αγχωνόμαστε για την κράτηση στην ταβέρνα που «πρέπει οπωσδήποτε να πάμε γιατί το έγραψε το τάδε blog». Στήνουμε τα σώματά μας σε άβολες πόζες για να βγάλουμε ασταμάτητα φωτογραφίες, κυνηγώντας το τέλειο κάδρο που θα αποδείξει στους ψηφιακούς μας ακολούθους ότι περνάμε… «τέλεια».
Μαντέψτε. Αυτό δεν είναι ξεκούραση. Είναι απλήρωτη υπερωρία project management σε διαφορετικό ταχυδρομικό κώδικα.
Ο εγκέφαλός σου, φίλε μου, είναι ένα βιολογικό κομπιούτερ. Δεν καταλαβαίνει αν ο πανικός σου προέρχεται από το deadline του διευθυντή σου ή από το άγχος να βρεις ξαπλώστρα πρώτο τραπέζι κύμα τον Δεκαπενταύγουστο. Η κορτιζόλη, η ορμόνη του στρες, εκκρίνεται ακριβώς το ίδιο. Όταν τρέχεις από παραλία σε παραλία σαν κυνηγόσκυλο για να «τα δεις όλα», δεν αδειάζεις το κεφάλι σου. Απλώς αντικαθιστάς τη ρουτίνα του γραφείου με μια νέα, εξίσου καταπιεστική ρουτίνα διακοπών.
Οι έρευνες πάνω στο “Vacation Fade – out” είναι αμείλικτες: αν οι διακοπές σου περιλαμβάνουν ταξιδιωτικό στρες, υπερβολικό προγραμματισμό και μηδενική αλλαγή ταχυτήτων, δεν γεμίζεις καμία απολύτως μπαταρία. Αντίθετα, στραγγίζεις και τα τελευταία, απελπισμένα αποθέματα ντοπαμίνης που σου είχαν απομείνει. Γι’ αυτό γυρνάς στο γραφείο και την τρίτη μέρα νιώθεις ότι χρειάζεσαι… διακοπές από τις διακοπές σου.
Η αλήθεια που δεν βολεύει τη βιομηχανία του τουρισμού είναι ωμή: Διακοπές σημαίνει «κόβω» (δια-κόπτω). Σημαίνει κατεβάζω ρολά. Σημαίνει ότι ξυπνάω χωρίς ξυπνητήρι, πίνω τον καφέ μου κοιτώντας το ταβάνι και δεν με νοιάζει αν θα βγάλω τη μέρα με μια βερμούδα και μηδέν φωτογραφικά κλικ.
Όσο συνεχίζουμε να μετατρέπουμε τις άδειές μας σε αγώνα δρόμου για το ποιος θα ζήσει το πιο “Instagrammable” καλοκαίρι, θα παραμένουμε οι πιο μαυρισμένοι, κουρασμένοι και νευρωτικοί επιβάτες του πλοίου της επιστροφής.
Τελικά, ήταν έρωτας ή εμμονή; 5 λογοτεχνικά ζευγάρια που μας έμαθαν λάθος το «μαζί»
