Ο Αλμπέρ Καμύ ήταν πολύ απασχολημένος κοιτάζοντας το παράλογο της ζωής.
Γεννημένος το 1913 στις φτωχές γειτονιές της Αλγερίας, ο Καμύ μεγάλωσε ανάμεσα στη σκιά της φτώχειας και τη λάμψη του φωτός. Ο πατέρας του πέθανε στον πόλεμο πριν προλάβει να τον γνωρίσει καλά και η μητέρα του καθάριζε σπίτια για να βιοποριστεί. Μια ζωή όπου δεν είχε κανέναν ουσιαστικά δίπλα του, μεγάλωνε στη σιωπή.
Ωστόσο, από αυτή τη σιωπή γεννήθηκε ένας φιλόσοφος, που θα αφιέρωνε τη ζωή του στο να θέτει το ερώτημα που οι περισσότεροι άνθρωποι αποφεύγουν να θέσουν κατά τη διάρκεια της ζωής «γιατί να ζεις, όταν η ζωή δεν έχει νόημα;»
Ο δάσκαλός του, Λουί Ζερμέν, είδε αυτό που κανείς άλλος δεν είδε μια ανήσυχη νοημοσύνη. Εξαιτίας του ο Καμύ διέφυγε από τη μοίρα της εργοστασιακής ζωής και μπήκε στον κόσμο των βιβλίων, όπου συνάντησε τον Πλάτωνα, τον Νίτσε και την υπαρξιακή απόγνωση του 20ού αιώνα.
Αλμπέρ Καμύ: «Έρχεται πάντα ή στιγμή πού πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα…»
Η ζωή του Καμύ μοιάζει με μια πράξη εξέγερσης ενάντια στις εύκολες απαντήσεις. Φλέρταρε με τον κομμουνισμό μόνο για να τον απορρίψει, έγραψε για απαγορευμένες εφημερίδες και γέμισε τα έργα του με χαρακτήρες που αρνήθηκαν να υποκλιθούν μπροστά σε ηθικά συστήματα ή θεϊκά σχέδια. Στον μύθο του Σισύφου, δήλωσε ότι το μόνο πραγματικό φιλοσοφικό ερώτημα είναι η αυτοκτονία όχι ως μελόδραμα, αλλά ως λογική. Αν η ζωή είναι παράλογη, γιατί να την υπομένουμε; Η απάντησή του ήταν εξοργιστικά απλή: επειδή η ίδια η εξέγερση δίνει μορφή στη ζωή. «Πρέπει να φανταστούμε τον Σίσυφο ευτυχισμένο», είπε όχι επειδή ο Σίσυφος ήταν αφελής, αλλά επειδή συνέχιζε να σπρώχνει τον βράχο αδιάκοπα.
Η δεύτερη πράξη της σκέψης του ήρθε με την Πανούκλα και τον Επαναστάτη , ιστορίες ανυπακοής και ηθικής σε έναν παράλογο κόσμο. Ο Καμύ δεν κήρυττε την απελπισία, προειδοποιούσε για την ανθρώπινη τάση να την αποφεύγει μέσω της ιδεολογίας, της θρησκείας ή της αυταπάτης. Ήξερε ότι τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο από εκείνους που πιστεύουν ότι έχουν βρει νόημα.
Πέθανε πολύ νέος, σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στα 46 του, με ένα ημιτελές χειρόγραφο «Ο πρώτος άνθρωπος » να βρίσκεται δίπλα του. Μια τελική εξέγερση ενάντια στο κλείσιμο της ζωής.
Ο Καμύ δεν μας έδωσε μια λύση στο φαινόμενο που λέγεται ζωή, μας έδωσεόμως μια στάση απέναντι σ’ αυτή: «Μην αναζητάτε νόημα δημιουργήστε το».
Ο Σαίξπηρ κάποτε μάς «ψιθύρισε»: «Ευτυχισμένοι είναι αυτοί που μπορούν να..»
