Τάσος Λειβαδίτης: «Πρέπει, οπωσδήποτε, ν’ αλλάξω ζωή, αλλιώς …»

Ένας από τους καλύτερους ποιητές της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς είναι ο Τάσος Λειβαδίτης. Τα ποιήματά του είναι γεμάτα από έντονη υπαρξιακή σύγκρουση, η οποία αρχικά εκφράζεται με ευγένεια και συμπόνια στο αισιόδοξο πλαίσιο του σοσιαλιστικού ρεαλισμού.

Στο δεύτερο μέρος της συγγραφικής του καριέρας, αυτή η ανησυχία μετατρέπεται σε ένα εσωτερικό ταξίδι αναζήτησης του νοήματος της ζωής, με μια αναδρομή στο παρελθόν, μετά την απογοήτευση από τις προσδοκίες και την αίσθηση προδοσίας από τον καλλιτέχνη ως υπερασπιστή ενός καλύτερου κόσμου.

Διάσημοι Έλληνες συνθέτες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Λοίζος, ο Στέλιος Βαμβακάρης, ο Μίμης Πλέσσας, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης ,και άλλοι έχουν μετατρέψει τα ποιήματα του Λιβαδείτη σε τραγούδια. Αυτό δείχνει πόσο μεγάλη επίδραση έχουν οι στίχοι του στην ελληνική μουσική.

Το παρακάτω ποίημα του αναφέρεται σ’ ένα αδιέξοδο που οι περισσότεροι έχουμε βιώσει και αξίζει λίγο από τον χρόνο μας.
(Διαβάστε το ποιήμα του παρακάτω)

Μας ξεβόλεψε και μας συγκλόνισε: 11 ρήσεις του Λειβαδίτη που δεν ξεχνιούνται

Τάσος Λειβαδίτης

«Πρέπει, οπωσδήποτε, ν’ αλλάξω ζωή, αλλιώς είμαι χαμένος.

Βέβαια έχω καιρό μπροστά μου, είμαι ακόμα νέος.

Aν μπορούσα να ξεφύγω αυτή την άθλια καθημερινότητα, υποχρεώσεις και συνήθειες και συμβιβασμοί, αν σταθώ λιγότερο εύκολος στις διάφορες προφάσεις-μα ιδιαίτερα αν βάλω πια ένα τέλος σε τούτες τις αιώνιες αναβολές.