Σάμιουελ Μπέκετ: «Τί κάνετε όταν πέφτετε και δεν υπάρχει κανείς να σας …»

Ο Σάμιουελ Μπέκετ δε σε διαβεβαιώνει για τίποτα, κάπως έτσι τον ερωτεύεσαι ασκαρδαμυκτί.

Όλα αιωρούνται, όλα αμφισβητούνται και για αυτό οι λέξεις του καίνε γιατί μοιάζουν με τις δικές μας σιωπές.

Το «Περιμένοντας τον Γκοντό» δεν είναι ένα έργο για να κατανοηθεί, είναι ένα έργο για να βιωθεί και οι φράσεις του απαλλαγμένες από κάθε λογοτεχνική αυταπάτη, δεν έρχονται για να διακωμωδήσουν την σκέψη μας αλλά για να την ψηλώσουν.

Ο Μπέκετ βασισμένος στη γραμμή του θεάτρου αφομοιώνει τον Κίρκεγκωρ, τον Σατρ, τον Καμύ και τους στριμώχνει μέσα σε μια έρημη σκηνή, μια σκηνή, όπου ο χρόνος είναι στατικός, η δράση ακυρώνεται και ο λόγος γίνεται ταυτόχρονα εργαλείο και εμπόδιο κατανόησης.
(Διαβάστε τα αποφθέγματά του παρακάτω)

Η Μαλβίνα ορίζει τις σταθερές: «Άντρας είναι ένας, ο…»

15 αποφθέγματα του Σάμιουελ Μπέκετ, «Περιμένοντας τον Γκοντό» .

1.Μπορεί και να μην έκανες. Αλλά αυτό που μετράει είναι ο τρόπος, ο τρόπος που το κάνεις, αν θες να σώσεις το τομάρι σου.

2.Όλη την πουτάνα την ζωή μου την πέρασα χωμένος μες στον βούρκο! Και συ θέλεις να βλέπω παραλλαγές στο τοπίο;

3.Ας κάνουμε κάτι γρήγορα, τώρα που μας προσφέρεται μια τέτοια ευκαιρία!Δεν μας τυχαίνει κάθε μέρα να μας χρειάζονται.

4.Όσο περισσότερους ανθρώπους γνωρίζω τόσο ευτυχέστερος γίνομαι. Και το πιο τρισάθλιο ανθρωπάκι σε κάνει λιγάκι σοφότερο, λιγάκι πλουσιότερο, σε κάνει να συναισθανθείς πιο πολύ την ευτυχία σου.

5.Πρίν από λίγο με λέγανε κύριο και τρέμανε. Τώρα μου αρχίσατε τις ερωτήσεις. Δε θα τελειώσει καλά αυτή η ιστορία!

6.Η ποσότητα των δακρύων αυτού του κόσμου είναι αμετάβλητη. Για καθέναν που αρχίζει να κλαίει, κάπου κάποιος άλλος σταματάει. Το ίδιο γίνεται και με το γέλιο.

7.Δεν μπορεί να χορέψει πρώτα και μετά να σκεφτεί;/Γίνεται;/Μα βέβαια, τίποτα πιο εύκολο. Αυτό είναι άλλωστε και η φυσική σειρά.

8.Μη μ΄αγγίζεις! Μη με ρωτάς! Μη μου μιλάς! Μείνε κοντά μου!

9.Η τίγρη δεν κάθεται ποτέ να σκεφτεί, ή τρέχει να βοηθήσει τους ομοίους της, ή χώνεται, στην πλησιέστερη λόχμη.

10.Το βέβαιο είναι πως οι ώρες είναι ατελείωτες, κάτω απ΄αυτές τις συνθήκες και είμαστε αναγκασμένοι να τις σκοτώνουμε με διάφορα καμώματα που, πως να το πω, που μπορεί εκ πρώτης όψεως να μοιάζουν λογικά, μέχρι που μας γίνονται συνήθεια.

11.Τί κάνετε όταν πέφτετε και δεν υπάρχει κανείς να σας σηκώσει; Περιμένουμε μέχρι να μπορέσουμε να σηκωθούμε μόνοι μας. Και μετά συνεχίζουμε. Μπρος!

12.Θα πάψετε επιτέλους να με βασανίζετε με τον καταραμένο το χρόνο σας! Είναι απάνθρωπο! Πότε! Πότε! Μια μέρα! Δε σας φτάνει αυτό; Μια μέρα σαν τις άλλες, μια μέρα μουγγάθηκε, μια μέρα τυφλώθηκα, μια μέρα θα κουφαθούμε, μια μέρα γεννηθήκαμε, μια μέρα θα πεθάνουμε, την ίδια μέρα, την ίδια ώρα, την ίδια στιγμή, δε σας φτάνει αυτό; (Πιο ήρεμα) Ξεγεννάει καβάλα σ΄ένα τάφο, αστράφτει το φως μια στιγμή, κι ύστερα πάλι σκοτάδι.

13.Ο κόσμος είναι μαλάκας. Σηκώνεται με κόπο, πάει κουτσαίνοντας μέχρι την άκρη αριστερά, στέκεται, κοιτάζει πέρα σκιάζοντας τα μάτια με το χέρι του, κάνει μεταβολή, πηγαίνει ως την άκρη δεξιά, κοιτάζει πέρα.

14.Σιγά σιγά συνηθίζω τα πάντα.

15.Μήπως κοιμόμουνα, όταν οι άλλοι υπόφεραν; Μήπως κοιμάμαι τώρα; Αύριο άμα ξυπνήσω ή θα νομίζω πως ξύπνησα, τι θα πω για τούτη τη μέρα; Ότι εγώ κι ο φίλος μου ο Εστραγκόν καθόμασταν σε τούτο το μέρος μέχρι να νυχτώσει, και περιμέναμε τον Γκοντό;

Μοιράσου το

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

YelloWizard.gr
YelloWizard.gr
YelloWizard.gr