Αν σου έστελναν σήμερα τα ερωτικά γράμματα του Τζέιμς Τζόις, θα έκανες κατευθείαν block. Οι λόγοι προφανείς και τους αναπτύσσουμε παρακάτω.
Ο ίδιος ο συγγραφέας έχει πλήρη επίγνωση της παρέκκλισής του. Απολογείται στην «περήφανη βασίλισσά του με τα γαλάζια μάτια» για τη «χαζή» και προσβλητική του γλώσσα, ρισκάροντας να την αηδιάσει.
Όμως, επιλέγει να πάρει αυτό το ρίσκο γιατί ποντάρει στην απόλυτη εγγύτητα. Ξέρει πως αν η Νόρα τον αγαπάει πραγματικά, θα δει πίσω από τις βρόμικες λέξεις την πιο ωμή εκδοχή του εαυτού του: έναν άντρα απόλυτα γυμνό, απογυμνωμένο από το στάτους του διανοούμενου.
Ας αφήσουμε, όμως, για λίγο στην άκρη τις βαθιές φιλοσοφικές αναλύσεις και ας κοιτάξουμε την κατάσταση κατάματα: Η ανάγνωση αυτών των επιστολών προκαλεί αυθόρμητη, στομαχική αναγούλα. Το να βλέπεις το ιερό τέρας της λογοτεχνίας να εκλιπαρεί για τις μυρωδιές της και τα λερωμένα εσώρουχα της γυναίκας του παραμένει ακόμη και σήμερα άβολο.
Ο Τζέιμς Τζόις στη Νόρα Μπάρνακλ
«Θεέ μου, τι είδους γλώσσα είναι αυτή που γράφω στην περήφανη βασίλισσά μου με τα γαλάζια μάτια. Θα αρνηθεί να απαντήσει στις χονδροειδείς προσβλητικές ερωτήσεις μου; Ξέρω ότι διακινδυνεύω πολλά γράφοντας με αυτόν τον τρόπο, αλλά αν με αγαπάει πραγματικά, θα αισθανθεί ότι δεν θα το χρησιμοποιούσα ποτέ, αλλά είμαι τρελός με αυτό. Δεν μπορεί παρά να εκφράσει τις επιθυμίες του για το άτακτο ξεδιάντροπο κορίτσι του. Μια απότομη κίνηση του στόματός σου, ένας μικρός λεκές από καφέ στο κάθισμα του λευκού εσωρούχου σου, μια ξαφνική βρόμικη λέξη που ξεφεύγει από τα βρεγμένα χείλη σου, ένας αυθόρμητος θόρυβος πίσω σου, και ύστερα μια άσχημη μυρωδιά που σιγά σιγά αναδύεται από την πλάτη σου».
«Πήγαινε πες του τι νιώθεις», αλλά ο Ρολάν Μπαρτ εξηγεί τον απόλυτο τρόμο της ερωτικής ομολογίας
