Ο Πωλ Βαλερύ δεν υπήρξε απλώς ένας από τους σπουδαιότερους ποιητές του 20ού αιώνα, αλλά ένας οξυδερκής ανατόμος της ανθρώπινης σκέψης.
Η γραφή του είναι ένας διαρκής αγώνας ανάμεσα στη λογική και το συναίσθημα, μια προσπάθεια να χαρτογραφήσει το χάος της συνείδησης. Μέσα από τα αποφθέγματά του, ο Βαλερύ μας προκαλεί να αμφισβητήσουμε τα αυτονόητα: από τη φύση της τέχνης και της πολιτικής μέχρι την ίδια την έννοια του ευρωπαϊκού πνεύματος.
Με λόγο κοφτερό και συχνά ειρωνικό, μας υπενθυμίζει ότι η σοφία δεν κρύβεται στις βεβαιότητες, αλλά στην ικανότητά μας να παραμένουμε «παράλογοι» στην αναζήτησή μας και «σπουδαίοι» στα ευρήματά μας.
Τα αδημοσίευτα τετράδια του Ίωνα Δραγούμη: «Θά ζήσω καίοντας τόν ἑαυτό μου»
20 αποφθέγματα του Πωλ Βαλερύ
1.Οι μεγάλοι άνδρες εμπιστεύονται μόνο την κρίση τους, το ίδιο όμως κάνουν και οι ηλίθιοι.
2.Οι σοβαροί άνθρωποι δεν έχουν ιδέες. Οι άνθρωποι με ιδέες δεν είναι ποτέ σοβαροί.
3.Ευρωπαίος είναι αυτός που έχει υποστεί φιλοσοφικά την επίδραση της αρχαιοελληνικής ορθολογιστικής σκέψης, που έχει ζήσει με την ιουδαιοχριστιανική θρησκευτικότητα και έχει υποστεί την επίδραση της ρωμαϊκής διοίκησης και των ρωμαϊκών θεσμών.
4.Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι σκλάβος της εξέλιξης. Δεν υπάρχει πρόοδος που δεν καταλήγει να τον υποδουλώσει εντελώς.
5.Όταν κάποιος γλείφει τα πόδια σου, πάτα τον προτού σε δαγκώσει.
6.Ο αριθμός των εχθρών μας αυξάνεται σε ευθεία αναλογία με τη σπουδαιότητά μας. Το ίδιο συμβαίνει και με τον αριθμό των φίλων μας.
7.Αρχηγός είναι κάποιος που χρειάζεται άλλους ανθρώπους.
8.Ένας σίφουνας μπορεί να ισοπεδώσει μια πόλη, αλλά δεν μπορεί να ανοίξει ένα γράμμα, να λύσει έναν κόμπο σε μια κλωστή.
9.Ποίηση είναι η ανάπτυξη ενός επιφωνήματος.
10.Η συνείδηση βασιλεύει αλλά δεν κυβερνά.
11.Η ποίηση είναι για τον πεζό λόγο ό,τι ο χορός για το περπάτημα.
12.Αγάπη είναι να είστε ανόητοι μαζί.
13.Ένα πραγματικό έργο τέχνης δεν τελειώνει ποτέ.
14.Η πολιτική είναι η τέχνη να εμποδίζεις τους ανθρώπους να ανακατεύονται σε όσα τους αφορούν.
15.Οι αισιόδοξοι γράφουν άσχημα.
16.Τα βιβλία έχουν τους ίδιους εχθρούς με τον άνθρωπο: τη φωτιά, την υγρασία, την ανοησία, τον χρόνο και το ίδιο τους το περιεχόμενο.
17.Ο άνθρωπος είναι παράλογος γι’ αυτό που ψάχνει και σπουδαίος γι’ αυτό που βρίσκει.
18.Οι πιο σημαντικές σκέψεις μας είναι εκείνες που συγκρούονται με τα αισθήματά μας.
19.Το «εγώ» είναι μισητό. Αλλά, εννοείται, το «εγώ» των άλλων.Ένα ποίημα δεν τελειώνει ποτέ, μόνο εγκαταλείπεται.
20.Ο φασισμός αρχίζει με τη σκέψη ότι όλοι οι άλλοι είναι ανόητοι.
Ντίνος Χριστιανόπουλος: «και τότε δίνομαι στο «έγκλημα» της μοναξιάς
