Υπήρξαν φωνές που τραγούδησαν και φωνές που στήριξαν μια ολόκληρη χώρα. Η Σοφία Βέμπο ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Γεννημένη στην Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης το 1910, η γυναίκα που θα έμενε στην ιστορία ως “Τραγουδίστρια της Νίκης” έγινε το ηχόχρωμα της Ελλάδας του ’40, της εποχής που ο πόλεμος χώριζε ανθρώπους αλλά ένωνε μ’ έναν μεταφυσικό τρόπο τις ψυχές.
Με την κήρυξη του πολέμου, στις 28 Οκτωβρίου 1940, η φωνή της Βέμπο γέμισε θέατρα, δρόμους και στρατόπεδα. Η Βέμπο τραγουδούσε με εκείνη την καθαρότητα που έμοιαζε να προέρχεται όχι από τις νότες, αλλά από το ίδιο το φρόνημα του λαού.
4 κρίσιμοι λόγοι για τους οποίους η Ελλάδα γιορτάζει την έναρξη του πολέμου
Και μέσα σ’ εκείνον τον σίφουνα γεννήθηκε ένα τραγούδι που θα περνούσε στη συλλογική μνήμη «Παιδιά της Ελλάδος παιδιά». Οι στίχοι του Μίμη Τραϊφόρου και η μουσική του Μιχάλη Σουγιούλ θα γίνονταν ύμνος μιας εποχής. Όμως πίσω από το τραγούδι κρυβόταν μια λεπτομέρεια που αποκαλύπτει τη βαθιά ευαισθησία της Βέμπο: ο Τραϊφόρος είχε αρχικά γράψει «Αν δεν ‘ρθήτε νικηταί, να μην έρθετε ποτέ».
Η Βέμπο αντέδρασε. Της φάνηκε άδικος ο στίχος για τους στρατιώτες που έδιναν τη ζωή τους στο μέτωπο. Έτσι, με την πειθώ της ψυχής και όχι της φωνής, έπεισε τον στιχουργό να τον αλλάξει σε «Με της νίκης τα κλαδιά, σας προσμένουμε παιδιά».
Η Σοφία Βέμπο ήταν η φωνή της ελπίδας, η γυναίκα που δώρισε 2.000 χρυσές λίρες στο Πολεμικό Ναυτικό, η ψυχή που πίστεψε ότι η νίκη δεν είναι μόνο στρατιωτική, αλλά και ηθική. Κάθε 28η Οκτωβρίου, όταν οι πρώτες νότες του “Παιδιά της Ελλάδος παιδιά” αντηχούν, μοιάζει σαν η ίδια να στέκεται ξανά μπροστά στο μικρόφωνο κι όλη η Ελλάδα να τραγουδά μαζί της.
