Ο Τάσος Λειβαδίτης και ο «Εσταυρωμένος» της διπλανής πόρτας

Η Μεγάλη Παρασκευή του Ανθρώπου και του Ποιητή.

Η Μεγάλη Παρασκευή δεν συνιστά απλώς την κορύφωση του Θείου Δράματος στο χριστιανικό εορτολόγιο, αλλά αποτελεί τη διαχρονική συνάντηση του ανθρώπου με το δικό του «ανεπίδοτο» πένθος και την ελπίδα της υπέρβασης. Είναι η ημέρα όπου η φθορά συνομιλεί με την αιωνιότητα και η μοναξιά του σταυρωμένου κάλλους γίνεται συλλογικό βίωμα.

Σε αυτό το μεταιχμιακό φως του δειλινού, όπου οι καμπάνες ηχούν ως υπόκωφος απόηχος μιας αρχέγονης θυσίας, ο λόγος του Τάσου Λειβαδίτη αναδύεται όχι απλώς ως ποίηση, αλλά ως μια ιδιότυπη, κοσμική λειτουργία. Ο ποιητής, με την ευαίσθητη ενόρασή του, μεταφέρει το δράμα από το θυσιαστήριο της εκκλησίας στην «μεγάλη σάλα» της καθημερινής μας ύπαρξης. Εκεί, ο άνθρωπος αποκαμωμένος και «ξεκρεμασμένος απ’ το ηλιοβασίλεμα» καλείται να διαχειριστεί το βάρος του δικού του μαρτυρίου, αρνούμενος την ευκολία ενός θεαματικού θαύματος για να διασώσει την αγνότητα της εσωτερικής του αλήθειας.

Όλα όσα νιώθεις τη Μεγάλη Εβδομάδα, τα έχει ήδη γράψει η Δημουλά

Τάσος Λειβαδίτης – Η έξδοδος

Η τελετή γινόταν στη μεγάλη σάλα, μόλις μ’ είχαν ξεκρεμάσει απ’ το ηλιοβασίλεμα, με τύλιξαν μ’ ένα σεντόνι, μα οι πληγές φάνηκαν στον τοίχο, το πλήθος συνωστίζονταν στις σκάλες, ζητούσε ν’ αναστηθώ, μα εγώ έπρεπε να μείνω αγνός από θαύματα, και κρυβόμουν πίσω απ’ τα παλτά των ξένων στο διάδρομο, τρώγοντας τα φύλλα από παλιά ημερολόγια,
το ξημέρωμα ήταν ωχρό πίσω απ’ τις μπουκάλες, βγήκα στο δρόμο και γονάτισα στον πρώτο περαστικό, «γιατί το ‘κανες;» με ρωτούσε ο Θεός, είναι ο καιρός της βασιλείας μου, Κύριε, πώς ν’ αρνηθώ;» και τότε ο θεός μου ‘βαλε στο χέρι αυτό το κλειδί, έτσι μπορώ τώρα ν’ ακούω ήρεμος το ανελέητο βήμα πίσω απ’ τον τοίχο, αθέατος μέσα σε όποια θεία εικόνα.
Ήμουν τόσο μονάχος, που τα σκυλιά που με γάβγισαν στο δρόμο ανέβαιναν τώρα μαζί μου στον ουρανό.

Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη διαβάζει την έξοδο του Τάσου Λειβαδίτη:

10 ποιήματα για το πάθος και την ανάσταση: από το σκοτάδι προς το φως της Λαμπρής