Ο νικητής του Νόμπελ λογοτεχνίας Λάσλο Κρασναχορκάι καταγράφει: «Δεν με ενδιαφέρει να πιστεύω σε κάτι, αλλά να κατανοώ…»

Το να διαβάζεις Λάσλο Κρασναχορκάι είναι σαν να μπαίνεις σε μια αργή αποκάλυψη, όχι την έκρηξη των κόσμων, αλλά την ήσυχη, ατελείωτη αποσύνθεσή τους.

Γεννημένος το 1954 στην Ουγγαρία, ο Λάσλο Κρασναχορκάι είναι ένας συγγραφέας με υπνωτίζουσες προτάσεις και καταστροφική ομορφιά, γνωστός για τη δημιουργία μυθιστορημάτων που μοιάζουν με προφητείες ψιθυρισμένες στα όρια της λογικής. Βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, έχει επαινεθεί για την «πρόζα εξαιρετικής έντασης» του, ένα στυλ που επεκτείνει τα όρια της ίδιας της σκέψης.

Τα μυθιστορήματά του Satantango, The Melancholy of Resistance, War & War και Baron Wenckheim’s Homecoming ξεδιπλώνονται σαν μακρά, πυρετώδη όνειρα. Ακολουθούν απογοητευμένους προφήτες, αποτυχημένες επαναστάσεις και τη αργή αποσύνθεση του νοήματος σε έναν χαοτικό κόσμο. Οι αναγνώστες τον συγκρίνουν συχνά με τον Κάφκα και τον Μπέκετ, όμως το σύμπαν του Κρασναχορκάι είναι μοναδικά δικό του: ένας τόπος όπου η τρέλα, η πίστη και η φιλοσοφία συγχωνεύονται σε μια ενιαία, ατελείωτη πρόταση.

Δεν είναι ένας εύκολος συγγραφέας και αυτό ακριβώς είναι το χάρισμά του. Μέσα από την αμείλικτη, σπειροειδή πρόζα του, ο Κρασναχόρκαι μας υπενθυμίζει ότι η τέχνη δεν έχει σκοπό να ηρεμεί, αλλά να αφυπνίζει.

Η Han Kang, η νικήτρια του βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας και το βιβλίο της «Μάθημα Ελληνικών»

8 αποφθέγματα του Λάσλο Κρασναχορκάι.

1. «Όταν δεν διαβάζω Κάφκα, σκέφτομαι τον Κάφκα. Όταν δεν σκέφτομαι τον Κάφκα, μου λείπει να τον σκέφτομαι. Αφού μου λείπει να τον σκέφτομαι για λίγο, τον βγάζω και τον διαβάζω ξανά. Έτσι λειτουργεί.»
2. «Ο θάνατος, ένιωθε, ήταν μόνο ένα είδος προειδοποίησης και όχι ένα απελπιστικό και μόνιμο τέλος.»
3. «Το φως του έδινε ελπίδα, αλλά ταυτόχρονα τον φοβόταν.»
4. «Δεν με ενδιαφέρει να πιστεύω σε κάτι, αλλά να κατανοώ τους ανθρώπους που πιστεύουν.»
5. «Αυτό που είναι πίσω μου παραμένει μπροστά μου.»
6. «Για λεπτά ολόκληρα δεν μπορούσε να καταλάβει αν άκουγε πραγματικά κραυγές πόνου ή αν ήταν απλώς ότι τα χρόνια της μακράς, εξαντλητικής εργασίας του τον είχαν καταστήσει ανίκανο να διακρίνει μεταξύ του γενικού θορύβου και των αρχαίων προϊστορικών κραυγών που είχαν κατά κάποιον τρόπο διατηρηθεί στο χρόνο («τα αποδεικτικά στοιχεία του πόνου δεν εξαφανίζονται χωρίς ίχνος», παρατήρησε με ελπίδα) και τώρα αναδυόταν από τη βροχή, σαν σκόνη».
7. «Δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνω γιατί ένας άνθρωπος πρέπει να πεθάνει, αλλά μάλλον δεν καταλαβαίνω γιατί ένας άνθρωπος πρέπει να ζήσει», συλλογίστηκε ο βαρόνος Béla Wenckheim.
8. «…Θα έφευγα από αυτή τη γη και αυτά τα αστέρια, γιατί δεν θα έπαιρνα τίποτα μαζί μου, γιατί έχω δει τι έρχεται και δεν χρειάζομαι τίποτα από εδώ».

11 αποφθέγματα από τα βιβλία των νικητών των Βραβείων Νόμπελ λογοτεχνίας