Στο συγκλονιστικό αυτοβιογραφικό του έργο (Ecce Homo), ο Φρίντριχ Νίτσε δεν προχωρά απλώς σε έναν απολογισμό του έργου του, αλλά σε μια κατά μέτωπο επίθεση στις αξίες που θεμελίωσαν τον δυτικό πολιτισμό.
Στο κεφάλαιο «Γιατί είμαι μια μοίρα», ο φιλόσοφος αποτινάσσει τον μανδύα του στοχαστή και αναλαμβάνει τον ρόλο του «δυναμίτη», όπως ο ίδιος αυτοαποκαλείται, έτοιμος να ανατινάξει τα είδωλα δύο χιλιετιών.
Το απόσπασμα που ακολουθεί αποτελεί μια αμείλικτη αποδόμηση των μεταφυσικών εννοιών. Για τον Νίτσε, ο Θεός, η ψυχή και η αμαρτία δεν είναι πνευματικές κατακτήσεις, αλλά κατασκευασμένα εργαλεία άρνησης της ίδιας της ύπαρξης. Με μια γλώσσα που πάλλεται από πάθος και οργή, κατηγορεί το ιερατικό κατεστημένο ότι δηλητηρίασε το σώμα, την υγεία και τη γήινη πραγματικότητα, υποσχόμενο μια ψευδεπίγραφη «σωτηρία».
Εδώ, ο Νίτσε αυτοανακηρύσσεται ως «μοίρα» ακριβώς επειδή η αλήθεια του έρχεται να αποκαταστήσει την τιμή των ενστίκτων και να επαναφέρει τον άνθρωπο στο μοναδικό σπίτι που διαθέτει: τον υλικό κόσμο.
22 αποφθέγματα του Τσακ Πόλανικ: «Ίσως η αυτοβελτίωση να μην είναι η απάντηση. Ίσως η…»
Ιδέ ο άνθρωπος, “Γιατί είμαι μια μοίρα”.
“Η έννοια του «Θεού» έχει επινοηθεί ως αντίθεση της ζωής – σε αυτήν συνοψίζεται, σε μία τρομακτική ενότητα, κάθε τι ζημιογόνο, δηλητηριώδες, συκοφαντικό, κάθε μίσος για τη ζωή.
Η έννοια του «υπερπέραν», του «αληθινού κόσμου», έχει επινοηθεί μόνο και μόνο για να υποβιβάσει το μοναδικό κόσμο που υπάρχει – προκειμένου να μη διατηρηθεί για τη γήινη πραγματικότητα μας κανένας σκοπός, κανένας λόγος, κανένα καθήκον!
Οι έννοιες της «ψυχής», του «πνεύματος» και, σε τελική ανάλυση, ακόμα και της «αθάνατης ψυχής» έχουν επινοηθεί για να περιφρονήσουν το σώμα, να το αρρωστήσουν – «ιερό» – για να αποδοθεί σε όλα τα πράγματα που αξίζουν μια σοβαρότητα στη ζωή – στα θέματα διατροφής, στέγασης, πνευματικού επιπέδου, στη φροντίδα των ασθενών, την καθαριότητα, τον καιρό – η πλέον τρομακτική ξεγνοιασιά!
Αντί της υγείας, η «σωτηρία της ψυχής» – θέλω να πω μία κυκλική τρέλα που πάει από τους σπασμούς της μετάνοιας στην υστερία της εξαγοράς!
Η έννοια της «αμαρτίας» έχει επινοηθεί συγχρόνως με το εργαλείο βασανισμού που τη συμπληρώνει, την έννοια της «ελεύθερης βούλησης», για να μπερδέψει τα ένστικτα, για να κάνει τη δυσπιστία απέναντι στα ένστικτα μια δεύτερη φύση.
Χαν Γκανγκ: «Η μοναξιά δεν είναι η έλλειψη ανθρώπων, είναι η έλλειψη της δυνατότητας να…»
