Στο βιβλίο «Πέρα από το καλό και το κακό» υπάρχει μια φράση που δεν ζητάει άδεια: πρέπει να δοκιμάσεις τον εαυτό σου για να μάθεις αν είσαι φτιαγμένος για την ανεξαρτησία.
Η λίστα του Νίτσε είναι άσχημα ειλικρινής: μην κολλάς σε ένα άτομο (κάθε άτομο μπορεί να γίνει φυλακή), μην εξιδανικεύεις την πατρίδα, μην πνίγεσαι στην αυτολύπηση, μην λατρεύεις την επιστήμη σαν τυχερό φυλαχτό, μην μεθάς από την αποστασιοποίησή σου και, για το όνομα του Θεού, μην αφήσεις μια λαμπερή αρετή να οδηγήσει όλη σου τη ζωή στον γκρεμό. Σε πόσα ουσιαστικά έχεις κολλήσει την ψυχή σου φέτος;
Το τελικό χτύπημα είναι σκληρό αλλά δίκαιο: μάθε να κρατάς τον εαυτό σου ζωντανό.Αυτή είναι η εισαγωγική εξέταση για την πραγματική αυτονομία. Διάβασε λοιπόν τις παρακάτω γραμμές σαν προειδοποιήσεις χαραγμένες στον τοίχο ενός κελιού, πιθανότατα του δικού σας.
Καρλ Γιούνγκ: «Μην δεσμεύεσαι από κάποιον που θέλει να φύγει από τη ζωή σου, γιατί…»
Φρίντριχ Νίτσε – «Πέρα από το καλό και το κακό»
Πρέπει να θέσει υπό έλεγχο κανείς τον εαυτό του για να διαπιστώσει αν είναι προορισμένος για ανεξαρτησία και διοίκηση- και πρέπει να το κάνει αυτό την κατάλληλη στιγμή. Δεν πρέπει να αποφύγει κανείς τους ελέγχους του, αν και ίσως να είναι το πιο επικίνδυνο παιχνίδι που μπορεί να παίξει κανείς, και τελικά είναι έλεγχοι που γίνονται μπροστά σε μας ως μάρτυρες και σε κανέναν άλλο δικαστή.
Να μην προσκολλόμαστε σε ένα πρόσωπο: κι ας είναι το πιο αγαπημένο — κάθε πρόσωπο είναι μια φυλακή και μαζί μια γωνιά.
Να μην προσκολλόμαστε σε μια πατρίδα: κι ας είναι η πιο βασανισμένη κι ας χρειάζεται επειγόντως βοήθεια — είναι ήδη λιγότερο δύσκολο να αποκόψει κανείς την καρδιά του από μια θριαμβεύουσα πατρίδα.
Να μην προσκολλόμαστε σε ένα αίσθημα οίκτου: έστω κι αν πρόκειται για ανώτερους ανθρώπους των οποίων το σπάνιο μαρτύριο και την αίσθηση του αβοήθητου μπορέσαμε να δούμε κατά τύχη.
Να μην προσκολλόμαστε σε μια επιστήμη: έστω κι αν μας γοητεύει με τις πιο πολύτιμες ανακαλύψεις που φαινομενικά κρατήθηκαν για μας.
Να μην προσκολλόμαστε στην ίδια μας την απόσπαση, σ’ εκείνο το φιλήδονο ξεμάκρεμα και ξένωση του πουλιού, που πετά ολοένα και περισσότερο στα ύψη, ώστε να βλέπει ολοένα και περισσότερα πράγματα κάτω του — ο κίνδυνος εκείνου που πετάει.
Να μην προσκολλόμαστε στις ίδιες μας τις αρετές και να γινόμαστε ως σύνολο θύματα κάποιου μέρους του εαυτού μας, για παράδειγμα της «φιλοξενίας» μας, που είναι ο κίνδυνος των κινδύνων για ανώτερες και πλούσιες ψυχές, οι οποίες ξοδεύονται σπάταλα, σχεδόν αδιάφορα, και φέρνουν την αρετή της γενναιοδωρίας στο σημείο να γίνει ελάττωμα.
Πρέπει να ξέρουμε πώς να συντηρούμε τους εαυτούς μας: αυτή είναι η καλύτερη δοκιμή της ανεξαρτησίας.
Διαβάστε περισσότερες λογοτεχνικές ιστορίες παρακάτω:
- Γιωσαφάτ: «Οι περισσότεροι μεγαλώνουμε με μαμάδες που δεν…»
- Φρόυντ: «Αν ένας άνθρωπος υπήρξε το αγαπημένο παιδί της μητέρας του, διατηρεί…»
- 7 σπουδαία αποφθέγματα από τη Μάρω Βαμβουνάκη: «Ένα παιδί που αισθάνεται ότι η μητέρα και ο πατέρας…»
- Μίλαν Κούντερα: «Η πηγή του άγχους βρίσκεται στο…»
- Άλμπερτ Αϊνστάιν: «Ξέρω πώς είναι να βλέπεις τη μητέρα σου να περνά την αγωνία του…»
- «Η πιο τρομακτική εμπειρία στη ζωή ενός ανθρώπου είναι όταν…» – Όταν μας άγγιξε ο Ζακ Λακάν
- Ντοστογιέφσκι: «Το μυστήριο της ανθρώπινης ύπαρξης έγκειται στο να …»
- Χέμινγουεϊ: «Ο καλύτερος τρόπος για να μάθεις αν μπορείς να εμπιστευτείς κάποιον είναι να…»
