Ο Σαρλ Μπωντλαίρ δεν υπήρξε απλώς ο προφήτης της μοντέρνας ποίησης υπήρξε ο απόλυτος ανατόμος της ανθρώπινης φθοράς, της σκοτεινής επιθυμίας και του αβάσταχτου βάρους του χρόνου.
Ως ο κορυφαίος των «καταραμένων ποιητών», κατέρριψε κάθε υποκριτική ψευδαίσθηση περί ηθικής τελειότητας, αποδεικνύοντας πως η ομορφιά μπορεί να ανθίσει ακόμα και μέσα στο απόλυτο σκοτάδι της παρακμής, της αστικής αποξένωσης και του θανάτου.
Εμβαθύνοντας στην κοσμοθεωρία του, αντιλαμβανόμαστε πως ο Μπωντλαίρ στάθηκε απέναντι στην εποχή του με απόλυτο κυνισμό και διαύγεια. Σιχάθηκε τον όρο «πρόοδος», θεωρώντας τον τη μεγαλύτερη αίρεση της νεωτερικότητας, μια φενάκη που καταστρέφει το μεγαλείο του ονείρου. Στον πυρήνα της σκέψης του βρίσκεται η διαρκής, αδυσώπητη πάλη ανάμεσα στο «Spleen» τη βαθιά, παραλυτική μελαγχολία και το «Ιδεατό».
Για τον Γάλλο στοχαστή, το ανθρώπινο δράμα συνοψίζεται στη συντριβή μας από τα γρανάζια του Χρόνου. Η μόνη οδός διαφυγής από αυτόν τον εφιάλτη δεν είναι η παθητική αποδοχή, αλλά η απόλυτη, σχεδόν βίαιη εμβύθιση στο συναίσθημα. Είτε πρόκειται για έναν μοιραίο έρωτα, είτε για τη δημιουργική εργασία, είτε για τη συνεχή «μέθη» με κρασί, με ποίηση ή με αρετή ο άνθρωπος οφείλει να δραπετεύει από τη νηφαλιότητα της μετριότητας.
10 αποφθέγματα του Σαρλ Μπωντλαίρ.
- 5.Η πρόοδος, αυτή η μεγάλη αίρεση της παρακμής.
- 6.Δεν υπάρχει πιο γλυκιά απόλαυση από το να εκπλήξεις έναν άνθρωπο δίνοντάς του περισσότερα από όσα ελπίζει.
- Κάθε στιγμή μας βαραίνει η αντίληψη και η αίσθηση του Χρόνου. Και υπάρχουν μόνο δύο τρόποι για να ξεφύγουμε και να ξεχάσουμε αυτόν τον εφιάλτη: η απόλαυση και η εργασία.
- Κάθε άνθρωπος που δεν αποδέχεται τους όρους της ζωής πουλάει την ψυχή του.
- Η ανάμνηση δεν είναι παρά μια νέα μορφή πόνου.
- Το κακό διαπράττεται χωρίς προσπάθεια, φυσικά, μοιραία η καλοσύνη είναι πάντα προϊόν κάποιας τέχνης.
- Υπάρχουν γυναίκες που σε εμπνέουν με την επιθυμία να τις κατακτήσεις και να τις απολαύσεις, αλλά αυτή σε γεμίζει μόνο με την επιθυμία να πεθάνεις αργά κάτω από το βλέμμα της.
- Πρέπει να είσαι πάντα μεθυσμένος. Αυτό είναι όλο – είναι ο μόνος τρόπος. Για να μην νιώθεις το φρικτό βάρος του χρόνου που σπάει την πλάτη σου και σε σκύβει προς τη γη, πρέπει να είσαι συνεχώς μεθυσμένος. Αλλά με τι; Με κρασί, ποίηση ή αρετή, όπως θέλεις. Αλλά να είσαι μεθυσμένος.
- Τι σημασία μπορεί να έχει η αιώνια καταδίκη για κάποιον που έχει νιώσει, έστω και για ένα δευτερόλεπτο, την απεραντοσύνη της απόλαυσης;
- Το να ονειρεύεσαι μεγαλοπρεπώς δεν είναι ένα χάρισμα που έχουν όλοι οι άνθρωποι, και ακόμη και για όσους το έχουν, υπάρχει ο μεγάλος κίνδυνος να μειωθεί σταδιακά λόγω της συνεχώς αυξανόμενης διάσπασης της σύγχρονης ζωής και της ανησυχίας που προκαλεί η υλική πρόοδος.
Τι μας διδάσκει η «Τέταρτη Διάσταση» του Ρίτσου για την παράνοια των τυράννων;
