Η ενοχή είναι ίσως το πιο κοινό «παιχνίδι» των εργαζόμενων γονιών.
Το τηλέφωνο χτυπά, τα email δεν τελειώνουν ποτέ, κι εσύ αναρωτιέσαι αν η απουσία σου θα αφήσει κενό ή μάθημα. Εκεί ακριβώς η Μαρία Μοντεσσόρι θα σου ψιθύριζε: «Μην υποτιμάς το παιδί σου, υποτίμησε λίγο τον έλεγχό σου.»
Η φιλοσοφία της δεν γεννήθηκε για προνομιούχες οικογένειες ή για ιδανικά σχολεία. Ήταν μια πρακτική φιλοσοφία ελευθερίας, φτιαγμένη για την καθημερινότητα για το σπίτι, το γραφείο, τα πέντε λεπτά πριν κοιμηθείς.
Σύμφωνα με τη Μοντεσσόρι, το παιδί δεν χρειάζεται την παρουσία σου κάθε στιγμή, αλλά ένα περιβάλλον που το βοηθά να αναπτύσσει την αυτονομία του.
«Κάνουμε παιδιά για να….» – Οι φιλόσοφοι απαντούν με αφοπλιστική ειλικρίνεια
8 αποφθέγματα της Μαρίας Μοντεσσόρι.
1.«Και έτσι ανακαλύψαμε ότι η εκπαίδευση δεν είναι κάτι, το οποίο κάνει ο δάσκαλος, αλλά είναι μια φυσική διαδικασία, η οποία αναπτύσσεται αυθόρμητα στον άνθρωπο. Δεν αποκτάται με την ακρόαση λέξεων, αλλά με βάση τις εμπειρίες στις οποίες το παιδί δρα στο περιβάλλον του. Το καθήκον του δασκάλου δεν είναι να μιλήσει, αλλά να προετοιμάσει και να οργανώσει μια σειρά κινήτρων για δραστηριότητες σ’ ένα ειδικό περιβάλλον για το παιδί».
2.«Δεν είναι πειθαρχημένο το παιδί που είναι αναγκασμένο να μένει μουγκό και ακίνητο. Είναι μηδενισμένο».
3.«Τα παιδιά μας δίνουν ένα όμορφο μάθημα: για να διαμορφώσουμε και να διατηρήσουμε τη νοημοσύνη μας, πρέπει να χρησιμοποιούμε τα χέρια μας. »
4.«Το παιδί που πρέπει να προσαρμοστεί στο περιβάλλον μπορεί να το κάνει μόνο αντιγράφοντας τους άλλους. Αν τα παιδιά δεν αντιγράφουν, κάθε άνθρωπος θα ξεκινούσε μια νέα πολιτιστική πορεία και δεν θα υπήρχε συνέχεια. Η εξέλιξη του ανθρώπου είναι συνεχής επειδή τα μικρά παιδιά αντιγράφουν τα μεγαλύτερα. Η συνέχεια του ανθρώπου δεν είναι αποτέλεσμα κληρονομικότητας, αλλά μίμησης».
5.«Αποκαλώ ένα παιδί τριών ετών άνθρωπο επειδή βλέπω τα προσόντα του και όχι το μέγεθός του. Έχει αποκτήσει μεγάλο βαθμό ανεξαρτησίας και μπορεί να κάνει πολλά πράγματα μόνο του – μπορεί να φάει, να μιλήσει και να περπατήσει χωρίς βοήθεια.».
6.«Οι ενήλικες πρέπει να προστατεύουν τα παιδιά. Εμείς οι ενήλικες πρέπει να βλέπουμε την πραγματική ανθρωπιά στα παιδιά, την ανθρωπιά που θα πάρει τη θέση μας μια μέρα, αν θέλουμε να έχουμε κοινωνική πρόοδο. Κοινωνική πρόοδος σημαίνει ότι η επόμενη γενιά είναι καλύτερη από την προηγούμενη».
7.«Τα παιδιά έχουν απορροφητικό μυαλό. Απορροφούν τη γνώση από το περιβάλλον χωρίς κόπο. […] Αυτή είναι η στιγμή στη ζωή του ανθρώπου που μπορούμε να κάνουμε κάτι για τη βελτίωση της ανθρωπότητας και την προώθηση της αδελφοσύνης».
8.«Η μίμηση είναι το εργαλείο που δίνει η φύση στα παιδιά για να τα βοηθήσει να προσαρμοστούν στον συγκεκριμένο τόπο όπου γεννήθηκαν και που τους επιτρέπει να προσαρμοστούν στα έθιμα του συγκεκριμένου περιβάλλοντός τους».
