Ο Τολστόι δεν καταφεύγει σε μεταφορές για να στολίσει την αλήθεια τις μεταφορές τις στρατεύει σαν στρατιώτες στο πεδίο μάχης της συνείδησης.
Στην Ανάσταση, ο λόγος του είναι σαν σφυρί που πέφτει πάνω στο αμόνι της ηθικής. Εδώ, η αγάπη δεν παρουσιάζεται ως τρυφερό συναίσθημα αλλά ως φυσικός νόμος, σαν τον ήλιο που αν δεν τον ακολουθήσεις, θα ζήσεις στο σκοτάδι.
Ο Τολστόι δεν συγχωρεί τον άνθρωπο που διαλέγει να συμπεριφέρεται χωρίς αγάπη. Δεν του βρίσκει ελαφρυντικά, ούτε του επιτρέπει να επικαλεστεί «περιστάσεις». Αν δεν αγαπάς, λέει, απομακρύνσου. Κάνε πίσω, μην πλησιάζεις άλλους ανθρώπους σαν να είναι τούβλα ή σίδερα. Δεν είμαστε πράγματα. Είμαστε μελίσσια, και η αδιαφορία σου μάς τρυπάει, πρώτα εσένα.
Διαβάζοντας αυτό το κομμάτι, δύσκολα ξεφεύγεις από την αίσθηση ότι ο Τολστόι ήξερε τι θα πει να πονάς επειδή κάποιος σου φέρθηκε χωρίς αγάπη. Κι ακόμα περισσότερο, ήξερε τη μεγαλύτερη ενοχή: να φερθείς κι εσύ έτσι κάποτε.
(Διαβάστε το κείμενο παρακάτω)
Ο Τολστόι είπε κάποτε πως: «Ο άνθρωπος δεν μπορεί να εξαναγκαστεί να…»
Λέων Τολστόι, «Η Ανάσταση» – Εκδόσεις Κέδρος, 2015
Η ρίζα του κακού βρίσκεται στο ότι οι άνθρωποι πιστεύουν πως υπάρχουν περιστάσεις που επιτρέπεται να μεταχειρίζονται τους άλλους χωρίς αγάπη, όμως στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν τέτοιες περιστάσεις.
Με τ’ άψυχα μπορούμε να φερθούμε σκληρά κι ανελέητα: μπορούμε να πελεκήσουμε τα δέντρα, να ψήσουμε τούβλα, να σφυροκοπήσουμε αλύπητα το σίδερο στ’ αμόνι.
Όμως στους ανθρώπους δεν μπορούμε να φερόμαστε άκαρδα, χωρίς αγάπη, όπως δεν μπορεί ν’ αντιμετωπίσουμε το μελίσσι χωρίς μέτρα προφύλαξης.
Αυτή είναι η φύση της μέλισσας εξ ορισμού: αν της συμπεριφερθούμε χωρίς προσοχή τότε και σ’ αυτή θα κάνουμε κακό και τον εαυτό μας θα βλάψουμε.
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Κι αλλιώς δεν μπορεί να είναι, γιατί η αμοιβαία αγάπη των ανθρώπων είναι ο βασικός νόμος της ανθρώπινης ζωής.
Είναι αλήθεια βέβαια πως ο άνθρωπος δεν μπορεί να εξαναγκαστεί ν’ αγαπήσει τον άλλον, όπως μπορεί να εξαναγκαστεί να εργαστεί, όμως απ’ αυτό δεν συνάγεται πως μπορεί να συμπεριφέρεται στους συνανθρώπους του χωρίς αγάπη, και μάλιστα όταν τους ζητάει κάτι.
Αν δεν είσαι ικανός να νιώσεις αγάπη για τους άλλους, τότε κάθισε στη γωνιά σου ασχολήσου με τον εαυτό σου, με πράγματα που θέλεις εσύ ο ίδιος ή μ’ ό,τι άλλο επιθυμείς, εκτός απ’ τους ανθρώπους.
Όπως δεν μπορείς χωρίς βλαβερές επιπτώσεις να τρως παρά μόνο όταν νιώθεις την επιθυμία να φας, έτσι και στους ανθρώπους μπορείς να φέρεσαι χωρίς δυσάρεστες συνέπειες μονάχα όταν τους αγαπάς.
Διαβάστε περισσότερα λογοτεχνικά αποσπάσματα παρακάτω:
- Πώς ερωτεύονται οι νέοι σήμερα; «παράξενα παιδιά προτιμούν να καυλώνουν εξ αποστάσεως παρά…»
- Λεό Μπουσκάλια: «Τα πρόσωπα των ανθρώπων που αγαπάτε δε θα είναι ίδια το πρωί…»
- Έρμαν Έσσε: «Δεν είναι δική μου δουλειά να κρίνω τη ζωή ενός άλλου ανθρώπου. Πρέπει να κρίνω…»
- 11 ασυμβίβαστα αποφθέγματα του Κάβάφη: «Ο παντρεμένος ζει σαν …και ο ανύπανδρος ζει σαν …
- Είχε δίκιο ο Φερνάντο Πεσσόα: «Είμαι αυτός που νομίζω; Μα νομίζω πως είμαι τόσο πολλά πράγματα…»
