Η μεγαλύτερη προδοσία δεν κρύβεται σε ένα ξένο κρεβάτι, αλλά στην απόλυτη, αθόρυβη απουσία του συναισθήματος.
Η σπουδαία ποιήτρια Κική Δημουλά επαναπροσδιορίζει την έννοια της απιστίας στο συγκλονιστικό της κείμενο, διαχωρίζοντας τη σωματική πράξη από την ψυχική εγκατάλειψη. Η κεντρική είδηση εδώ είναι ξεκάθαρη και σκληρή: το να πάψεις να αγαπάς κάποιον εν αγνοία του, αποτελεί το υπέρτατο έγκλημα απέναντι στη σχέση.
Εμβαθύνοντας στον σκοτεινό και συχνά αχαρτογράφητο πυρήνα των ανθρώπινων δεσμών, η Δημουλά ανατέμνει την ανατομία του τέλους. Δεν στέκεται στην επιφάνεια του ψέματος, αλλά πηγαίνει στην ουσία της συναισθηματικής μετάλλαξης.
Κλείνουν οι ανεκπλήρωτοι έρωτες; Η Κική Δημουλά μας ξεναγεί στα παράδοξα αυτού του συναισθήματος
Κική Δημουλά – Η ατελής προδοσία
Το να πάψεις να αγαπάς όμως έναν άνθρωπο από το ένα βράδυ στο άλλο και να μην το γνωρίζει και να νομίζει ότι τον αγαπάς, είναι μια δεύτερη Μήδεια. Η προδοσία αυτή οφείλεται στην υπερβολική προσφορά του ενός προς τον άλλο και είναι από τις πιο φοβισμένες και σπασμωδικές ενέργειες της αυτοσυντήρησης.
Είναι στη φύση μας. Διαφέρει, ευτυχώς, ως προς το βαθμό της. Από την άλλη, το να του το πεις μοιάζει με καθαρή εκδίκηση. «Στο λέω και σε τιμωρώ». Το κέρδος της προδοσίας αυτό είναι δικό σου όλο».
Έριχ Φρομ: Ο μύθος του ξαφνικού έρωτα και γιατί αποτυγχάνουμε να αγαπήσουμε
