Λίγα λόγια για τον Κορνήλιο Καστοριάδη:
- Ο στοχαστής της αυτονομίας: Φιλόσοφος, οικονομολόγος και ψυχαναλυτής, ο οποίος αναδείχθηκε σε έναν από τους ρηξικέλευθους και επιδραστικούς διανοητές του 20ού αιώνα.
- Ο ανένδοτος επικριτής των δογμάτων: Συνιδρυτής της θρυλικής ομάδας και του περιοδικού «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» στο Παρίσι, αποδόμησε με την ίδια θεωρητική αγριότητα τόσο τον δυτικό καπιταλισμό όσο και τον ολοκληρωτισμό της σοβιετικής γραφειοκρατίας.
- Καταλογισμός ευθυνών: Ένας στοχαστής που δεν καταδέχτηκε ποτέ να κολακέψει τις μάζες ή να προσφέρει ιδεολογικά άλλοθι, απαιτώντας την άρνηση της θυματοποίησης και τη συνειδητή ανάληψη της ιστορικής ευθύνης από τους ίδιους τους πολίτες.
Τάκης Θεοδωρόπουλος: «Είμαστε φοβικός λαός γιατί πιστεύουμε πως…»
Η νεοελληνική πολιτική κουλτούρα γαλουχήθηκε, επί δεκαετίες, στους κόλπους ενός βολικού και βαθιά υποκριτικού μύθου: εκείνου της αέναης εθνικής αθωότητας. Το κυρίαρχο συλλογικό αφήγημα θέλει τον λαό σε ρόλο μόνιμου θύματος, το οποίο διαρκώς εξαπατάται, προδίδεται και χειραγωγείται από «σκοτεινά» κέντρα, ξένους δακτύλους ή την εγχώρια ελίτ. Απέναντι σε αυτό το ναρκισσιστικό κατασκεύασμα, που εκτρέφει την κοινωνική ραστώνη και νομιμοποιεί τον λαϊκισμό, ο Κορνήλιος Καστοριάδης ορθώνει έναν αμείλικτο, καθαρό ορθολογισμό.
Κορνήλιος Καστοριάδης:
«Σύμφωνα με την παραδοσιακή «αριστερή» άποψη, όλα αυτά τα επέβαλαν η Δεξιά, οι κυρίαρχες τάξεις και η μαύρη αντίδραση. Μπορούμε όμως να πούμε ότι όλα αυτά τα επέβαλαν στον ελληνικό λαό ερήμην του ελληνικού λαού; Μπορούμε να πούμε ότι ο ελληνικός λαός δεν καταλάβαινε τι έκανε;
Δεν ήξερε τι ήθελε, τι ψήφιζε, τι ανεχόταν; Σε μιαν τέτοια περίπτωση αυτός ο λαός θα ήταν ένα νήπιο. Εάν όμως είναι νήπιο, τότε ας μη μιλάμε για δημοκρατία. Εάν ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, τότε, ας του ορίσουμε έναν κηδεμόνα.
Εγώ λέω ότι ο ελληνικός λαός -όπως και κάθε λαός- είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, συνεπώς, είναι υπεύθυνος και για την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται σήμερα».
Δημήτρης Λιαντίνης: «Η αιτία, που ο σύγχρονος κόσμος πεθαίνει είναι ότι…»
