Στο ποίημα αυτό, η Μάγια Αγγέλου δεν απαντά στην Ιστορία με επιχειρήματα αλλά με σώμα, ρυθμό και επιμονή. Δεν ζητά δικαίωση, δεν απολογείται, δεν εξηγεί. Σηκώνεται. Και το κάνει ξανά και ξανά, μέχρι η ίδια η πράξη να γίνει γλώσσα.
Οι στίχοι αυτοί γεννιούνται μέσα από τη λάσπη της συκοφαντίας, της βίας, της υποτίμησης, από μια Ιστορία που έμαθε να γράφεται στραβά για όσους δεν χωρούσαν στο αφήγημά της. Κι όμως, η φωνή δεν σκύβει. Γελά, περπατά καμαρωτά, κινείται σαν να κατέχει πλούτη αόρατα αλλά αδιαπραγμάτευτα. Όχι γιατί της χαρίστηκαν, αλλά γιατί της ανήκουν.
Εδώ η αξιοπρέπεια δεν είναι ήρεμη. Είναι προκλητική. Ο ερωτισμός δεν είναι απολογία αλλά δήλωση παρουσίας.
Ευγένιος Ιονέσκο: 22 αποφθέγματα για όσους δε θέλουν να συνθηκολογήσουν
Σηκώνομαι – Μάγια Αγγέλου
Μπορείς στην Ιστορία να με διασύρεις
Με το στρεβλό σου ψέμα το πικρό
Στη λάσπη μέσα ίσως να με σύρεις
Αλλά σαν σκόνη εγώ θα σηκωθώ
Που αναπηδώ γιατί σε αναστατώνει;
Γιατί η κατήφεια τόσο σε στοιχειώνει;
Που περπατώ καμαρωτά σαν να κατείχα
Πετρελαιοπηγές μες στο σαλόνι
Ακριβώς σαν τα φεγγάρια και τους ήλιους
Με της παλίρροιας το σίγουρο ρυθμό
Σαν τις πιο αισιόδοξες ελπίδες
Και πάλι εγώ θα σηκωθώ
Θέλεις να με βλέπεις τσακισμένη;
Σκυφτό κεφάλι χαμηλωμένο βλέμμα
Από το κλαψούρισμα εξασθενημένη
Με ώμους πεσμένους σαν δάκρυα χυμένα
Η αγέρωχή μου στάση σε προσβάλλει;
Μην αφήνεις να σου τρώει την ψυχή
Που εγώ γελώ σαν να κατείχα
Χρυσωρυχεία στην πίσω την αυλή
Μπορείς να με πυροβολήσεις με τα λόγια
Να είναι το βλέμμα σου μαχαίρι κοφτερό
Μπορείς να με δολοφονήσεις με το μίσος
Μα σαν αέρας εγώ θα σηκωθώ
Σε ξαφνιάζει ο γυναικείος ερωτισμός μου;
Σ’ αναστατώνει ολοένα βαθμηδόν
Που χορεύω διαμάντια σαν να είχα
Ψηλά στο σμίξιμο των δύο μου καλτσών
Μες απ’ τα καλύβια της ντροπής της Ιστορίας
Σηκώνομαι
Από ένα παρελθόν εδραιωμένης δυστυχίας
Σηκώνομαι
Είμαι μαύρος ωκεανός με πλάτη και μυστήρια
Ξεχύνομαι φουσκώνω αντέχω την παλίρροια
Πίσω μου αφήνοντας νύχτες αντάρας φοβέρας
Σηκώνομαι
Σε μια χαραυγή διαυγούς θαυμάσιας μέρας
Σηκώνομαι
Φέρνοντας τα προγονικά που μου έδωσαν δώρα
Είμαι του σκλάβου το όνειρο η ελπίδα η ώρα
Σηκώνομαι
Σηκώνομαι
Σηκώνομαι
Σηκώνομαι
