Η γιορτή της μητέρας συχνά ντύνεται με φωτεινά χρώματα, συμβατικά χαμόγελα και λουλούδια.
Όμως, η λογοτεχνία γνωρίζει καλά πως η πραγματική διάσταση της μητρότητας κρύβει μέσα της έναν ωκεανό από σιωπές, αγωνίες και αναπόφευκτους αποχωρισμούς. Η μάνα δεν είναι μόνο η αγκαλιά που καταπραΰνει, αλλά και ο ακλόνητος καθρέφτης των δικών μας αδυναμιών, ο άνθρωπος που επωμίζεται το βάρος της δικής μας ενηλικίωσης.
Στις «Τύψεις», ο Χριστιανόπουλος αποτυπώνει τη μάνα ως την απόλυτη, βουβή αναμονή. Είναι η μορφή που ξαγρυπνά κάτω από το αμυδρό φως ενός πορτατίφ, λειτουργώντας ως ο σιωπηλός, αδέκαστος κριτής της δικής μας περιπλάνησης. Η χλωμή της όψη γεννά τις πιο βαθιές ενοχές για τους δρόμους που πήραμε με «χαμηλωμένα μάτια».
Ντίνος Χριστιανόπουλος – Ποιήματα για τη μάνα, μητέρα, μαμά: Τύψεις
«Όσο περνούν οι μέρες και μακραίνει
η ηλικία της σεμνότητας, αισθάνομαι
τις ανεπαίσθητες ραγισματιές εντός μου
από νύχτα σε νύχτα να πληθαίνουν.
Δρόμοι που πήρα με χαμηλωμένα μάτια
φώτα που πέσαν πάνω μου ανηλέητα,
λόγια πιο πρόστυχα κι απ’ τις χειρονομίες.
Μα πιο πολύ, η όψη της μητέρας μου
όταν γυρνώ αργά το βράδυ και τη βρίσκω
μ’ ένα βιβλίο στο χέρι να προσμένει
βουβή, ξαγρυπνισμένη και χλωμή.
Διαβάστε κι άλλα άρθρα που αγαπήσαν οι αναγνώστες μας:
- Δε χρειάζονται τέλειοι γονείς, χρειάζονται … – Ο Ματθαίος Γιωσαφάτ και το έλλειμμα συναισθηματικής παρουσίας
- Νίκος Καζαντζάκης: Θα ‘ρθει η στιγμή που ο φόβος θα…
- Όταν μιλούν άσχημα για σένα, ο Πλάτωνας σου δίνει αυτή την απάντηση
- Το πιο σημαντικό βιβλίο του Φρόυντ σε 19 φράσεις: «Οι άνδρες δεν είναι ευγενικά πλάσματα που θέλουν να…»
- Τι σημαίνει η λέξη «τζιβαέρι»; – Η πιο τρυφερή λέξη που δε λέμε πια
- Κάφκα: «Αν βρεις κάποιον που σε κάνει να χαμογελάς μην…»
- Έρμαν Έσσε: «Τα γηρατειά υποτιμούνται μόνο όταν θέλουν να …»
