Το έργο «Εκατό Χρόνια Μοναξιά» του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες (1927-2014) εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 30 Μαΐου 1967 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής.
Το μυθιστόρημα έγινε αμέσως μπεστ σέλερ στα ισπανικά: «Από την εποχή της Μαντάμ Μποβαρύ (του Γάλλου συγγραφέα Γκυστάβ Φλωμπέρ) κανένα άλλο βιβλίο δεν είχε τόσο μεγάλη επιτυχία στο κοινό και τόσο θετικές κριτικές όσο τα Εκατό Χρόνια Μοναξιά». Μέσα σε τρεισήμισι χρόνια, το βιβλίο πούλησε περίπου πεντακόσιες χιλιάδες αντίτυπα.
Ως αποτέλεσμα, τα προηγούμενα έργα του Γκαρσία Μάρκες ανατυπώθηκαν εκτενώς στον ισπανόφωνο κόσμο . Με την έκδοση των μεταφράσεων του «Εκατό Χρόνια Μοναξιά», το μυθιστόρημα απέσπασε περαιτέρω διακρίσεις: το 1969, έλαβε το βραβείο Premio Chianchiano στην Ιταλία, την ίδια χρονιά, του απονεμήθηκε το βραβείο Prix du meilleur livre étranger στη Γαλλία, ενώ το 1970, αναγνωρίστηκε από το περιοδικό Time ως ένα από τα δώδεκα καλύτερα βιβλία της χρονιάς στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παρά το απαιτητικό λογοτεχνικό του ύφος, διαθέτει μια παραδοσιακή γοητεία που συνδέει τον ακαδημαϊκό κόσμο με την λαϊκή κουλτούρα. Ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Αργεντινός ποιητής, δοκιμιογράφος και συγγραφέας διηγημάτων, δήλωσε ότι «Εκατό Χρόνια Μοναξιά» είναι ένα έργο «βαθύ σαν τον κόσμο και ικανό για ατελείωτες ερμηνείες».
Πολλοί σχολιαστές έχουν παρατηρήσει ότι το «Εκατό Χρόνια Μοναξιά» γράφτηκε σε δεκαοκτώ μήνες, μετά από μια φάση κατά την οποία ο Γκαρσία Μάρκες βίωσε συγγραφική κρίση. Ωστόσο, το έργο πράγματι συλλήφθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1940, όταν ο Γκαρσία Μάρκες ήταν στα είκοσι του χρόνια.
Παρουσιάστηκε σε τμήματα, με πρωταγωνιστές τον μυθικό Μακόντο και τον συνταγματάρχη Αουρελιάνο Μπουεντιά, χρησιμοποιώντας μια κυκλική αντίληψη του χρόνου και ενσωματώνοντας επαναλαμβανόμενα γεγονότα, μαγικό ρεαλισμό και στοιχεία του κάτω κόσμου και του παραλόγου. Ωστόσο, απροσδόκητα, όπως τα κομμάτια ενός παζλ, όλα συνενώθηκαν άψογα.
(Διαβάστε το λογοτεχνικό απόσπασμα παρακάτω)
10 αποφθέγματα του Άρθουρ Μίλερ: «Η προδοσία είναι η μόνη αλήθεια που…»
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες – «Εκατό χρόνια μοναξιάς»
Ο άνθρωπος μια μέρα των ημερών, πρέπει να μάθει να χτίζει όνειρα, εκεί που οι ελπίδες τελειώνουν.
Τα πράγματα έχουν τη δική τους ζωή, φτάνει μόνο να ξυπνήσεις την ψυχή τους.
Αισθάνθηκε ξεχασμένος, όχι με την επανορθώσιμη λησμονιά της καρδιάς, αλλά με την σκληρή και αμετάκλητη λησμονιά του θανάτου.
Είχε πάει στον άλλο κόσμο, αλλά γύρισε γιατί δεν άντεξε την μοναξιά.
Έφτασε να υποκρίνεται με τόση αληθοφάνεια, ώστε κατέληξε να παρηγορείται με τα ίδια της τα ψέματα.
Στην πραγματικότητα δεν τον ενδιέφερε ο θάνατος, μόνο η ζωή και για αυτό το συναίσθημα που αισθάνθηκε , όταν απήγγειλαν την καταδίκη (σε θάνατο), δεν ήταν φόβος αλλά νοσταλγία.
Το μυστικό για τα καλά γηρατειά δεν ήταν τίποτε άλλο από μια τίμια συμφωνία με τη μοναξιά.
Δεν πεθαίνει κανείς όταν πρέπει, αλλά όταν μπορεί.
Ο άλλος πόλεμος, ο αιματοκυλισμένος είκοσι χρόνια, δεν τους είχε στοιχίσει τόσο όσο ο διαβρωτικός πόλεμος των αιώνιων αναβολών.
Ο κόσμος θα έχει γα..θεί πέρα για πέρα τη μέρα που οι άνθρωποι θα ταξιδεύουν στην πρώτη θέση και η λογοτεχνία στο βαγόνι με τα εμπορεύματα.
Είχε φύγει μακριά της, προσπαθώντας να την βγάλει από το μυαλό του, όχι μόνο με την απόσταση, αλλά και με μια απερίσκεπτη ορμή, που οι σύντροφοι του έπαιρναν για τόλμη.
Αλλά όσο περισσότερο βούταγε την εικόνα της στη λάσπη του πολέμου τόσο περισσότερο ο πόλεμος έμοιαζε με την Αμαράντα.
Έτσι, είχε βασανιστεί στην εξορία, ψάχνοντας να βρεί τρόπο να τη σκοτώσει με τον ίδιο το θάνατο του.
Έσκαψε τόσο βαθιά στα αισθήματα του και αναζητώντας το συμφέρον, συνάντησε τον έρωτα, γιατί προσπαθώντας να την κάνει να τον αγαπήσει, κατέληξε να την αγαπήσει αυτός.
Τη συνάντησε στην εικόνα που πλημμύριζε την ίδια την τρομερή του μοναξιά.
Μετά από τόσα χρόνια θάνατο, ήταν τόση η λαχτάρα για τους ζωντανούς, τόσο πιεστική η ανάγκη για συντροφιά, τόσο τρομακτική η προσέγγιση σε εκείνον τον άλλο θάνατο που υπάρχει μέσα στο θάνατο, που ο Προυδένσιο Αγκιλάρ είχε φτάσει να αγαπήσει τον χειρότερο εχθρό του.
Διαβάστε κι άλλα άρθρα που αγάπησαν οι αναγνώστες μας:
- Όσκαρ Ουάιλντ: «Ο δεσμός κάθε συντροφικότητας, είτε στο γάμο είτε στη φιλία, είναι …»
- «Η μητέρα που προσπαθεί να ελέγξει κάθε πτυχή της ζωής της κόρης της παίρνει…» – Το βιβλίο που μίλησε σε χιλιάδες γυναίκες
- Σταμάτα να φοβάσαι τα γηρατειά – O Σοπενχάουερ θα σου αλλάξει γνώμη
- Winnicott: «Αν οι μητέρες καλούνται να κάνουν αυτό ή εκείνο χάνουν την …»
- Το «Κρυφό Σχολειό» είναι μύθος και αυτά είναι τα 10 πραγματικά σχολεία που «έσωσαν» τα γράμματα
- Ο Καρλ Γιούνγκ είχε προειδοποιήσει πως θα ‘ρθει μια εποχή που οι γονείς θα μεγαλώνουν παιδιά για να
- Σοπενχάουερ: «Όταν όμως η αποτυχία είναι ολοφάνερη, τότε κάποιοι ελπίζουν να…»
- 15 ειλικρινείς φράσεις του Έκο: «Οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης … είναι η εισβολή των…»
- ΄Ερμαν Έσσε: «Όλοι μας ως το τέλος της ζωής μας κουβαλάμε τα…»
