Υπάρχουν στιγμές όπου ο χρόνος δεν κυλά κάθεται απέναντί σου σαν ένας γέρος συνομιλητής και σου ζητά να του απαντήσεις. Ο Γιάλομ πέρασε τη ζωή του ακούγοντας ανθρώπους που πάλευαν με τον πόνο, τον φόβο, την απώλεια κι έτσι έμαθε κάτι που οι περισσότεροι προσπαθούμε να αποφύγουμε πως ο θάνατος δεν είναι απειλή.
Κι όταν τον κοιτάξεις κατάματα, αρχίζεις να βλέπεις τη ζωή σου πιο καθαρά απ’ ό,τι θα άντεχες ποτέ.
Στα λόγια του υπάρχει μια γαλήνια, σχεδόν τρυφερή αποδοχή. Μιλά για το παρελθόν, τις σκιές που κουβαλάμε, τα λάθη που επιστρέφουν τις νύχτες κι όμως δεν το κάνει για να μας βυθίσει στην ενοχή.
Το κάνει για να μας υπενθυμίσει πως η ζωή δεν έρχεται με νόημα έτοιμο. Δεν έχει οδηγίες, ούτε χάρτες, ούτε εγγυήσεις. Εμείς το φτιάχνουμε. Εμείς πρέπει να βρούμε εκείνες τις μικρές, επίμονες αλήθειες που κάνουν την ύπαρξη ανεκτή.
22 αποφθέγματα του Alfred Capus: «Μέσα στη συγγνώμη της γυναίκας υπάρχει αγνότητα, αλλά στου άντρα…»
«Συναντώ ανθρώπους που σκέφτονται το παρελθόν τους. Το ίδιο συμβαίνει και με εμένα… Δεν υπάρχει κανένα νόημα στη ζωή. Αυτό που εννοώ είναι ότι πρέπει να φτιάξουμε μόνοι μας το νόημα της. Είμαστε όντα, διψασμένα για τον κόσμο και πρέπει να βρούμε πράγματα που να του δώσουν νόημα».
«Η επαφή μου με τους καρκινοπαθείς με βοήθησε να μάθω να λειτουργώ μαζί τους. Πώς να διαχειριστώ την ιδέα του θανάτου. Ήταν μια πραγματικά δύσκολη εμπειρία η οποία σε κάθε περίπτωση με οδήγησε στην ανάγκη να κάνω ο ίδιος θεραπεία και να διαχειριστώ και τις δικές μου αγωνίες” σημειώνει μεταξύ άλλων».
«Οι άνθρωποι που έχουν καταφέρει πράγματα στη ζωή τους, φοβούνται λιγότερο να πεθάνουν. Δεν είναι τόσο τα επιτεύγματα που μπορεί κάποιος να επιτύχει, όσο το να καταφέρει να μην μετανιώνει για πράγματα στη ζωή του. Έχω την πεποίθηση ότι οι άνθρωποι που ζουν μετανιώνοντας για εκείνα που δεν έχουν κάνει, για όσα δεν δοκίμασαν, φοβούνται τον θάνατο πολύ περισσότερο».
