Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου μετέτρεψε τη Rosalía σε αρχαίο γλυπτό και απέδειξε γιατί παραμένει παγκόσμιος.
Αν τον θυμάσαι μόνο από τη μαγική τελετή έναρξης του «Αθήνα 2004», καιρός να κάνεις ένα update. Ο κορυφαίος Έλληνας σκηνοθέτης και χορογράφος βρέθηκε στην παγκόσμια περιοδεία της Ισπανίδας σούπερ σταρ, παντρεύοντας την Αφροδίτη της Μήλου με τη σύγχρονη μουσική βιομηχανία.
Το να είσαι ένας από τους μεγαλύτερους οραματιστές της σύγχρονης τέχνης είναι ένα πράγμα. Το να παίρνεις την πιο hot pop τραγουδίστρια του πλανήτη αυτή τη στιγμή και να την εντάσεις στο δικό σου, απόλυτα avant – garde, σκοτεινό και ποιητικό σύμπαν, είναι απλά επίδειξη δύναμης. Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου δεν χρειάζεται συστάσεις, αλλά μάλλον η βιομηχανία του θεάματος χρειαζόταν μια υπενθύμιση ότι το αληθινό ταλέντο δεν γνωρίζει ούτε σύνορα ούτε εμπορικές «ταμπέλες».
Στην πρεμιέρα της πολυαναμενόμενης παγκόσμιας περιοδείας της Rosalía, «LUX Tour», στη Λυών της Γαλλίας, ο Παπαϊωάννου έκανε το θαύμα του. Σκηνοθετώντας το act για το τραγούδι «La Perla», αρνήθηκε τα φανταχτερά κλισέ των pop συναυλιών.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Αντί για χορευτικά ρουτίνας, έστησε τη Rosalía στη σκηνή σαν ένα ζωντανό, μαρμάρινο έργο τέχνης. Χρησιμοποιώντας τους χαρακτηριστικούς του «αόρατους» χορευτές (όπου τα σώματά τους χάνονται στο σκοτάδι και φαίνονται μόνο τα χέρια τους να πλαισιώνουν την τραγουδίστρια), δημιούργησε μια εικονογραφία που ακροβατεί ανάμεσα στην Αφροδίτη της Μήλου, την Παναγία και τη σκοτεινή γοητεία της Ρίτα Χέιγουορθ.
Πολλοί θυμήθηκαν την εμβληματική σκηνή της Έυα Γκριν στην ταινία The Dreamers (2003) του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι. Εκεί, η Γκριν, φορώντας μαύρα μακριά γάντια που «εξαφανίζονταν» στο φόντο, αναπαρέστησε το ακρωτηριασμένο άγαλμα με μια απόκοσμη γοητεία.
Η οπτική ποίηση του Παπαϊωάννου
Για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος της καλλιτεχνικής «διαστροφής» και ιδιοφυΐας αυτού του ανθρώπου, δεν φτάνει μόνο η συνεργασία με τη Rosalía. Ο Παπαϊωάννου έχει χτίσει ένα βιογραφικό που ζαλίζει, σπάζοντας συνεχώς τους κανόνες της σκηνικής παρουσίασης:
- Το θαύμα στην Αθήνα του 2004: Είναι ο δημιουργός των Τελετών Έναρξης και Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων. Πήρε την ελληνική ιστορία, την καθάρισε από τον φτηνό, φολκλόρ εθνικισμό και τη μετέτρεψε σε ένα οικουμενικό, αισθητικά αψεγάδιαστο υπερθέαμα που μνημονεύεται παγκοσμίως ως η κορυφαία τελετή όλων των εποχών.
- Το underground και η ομάδα εδάφους: Πριν τα μεγάλα στάδια, ίδρυσε το εμβληματικό Χοροθέατρο Ομάδα Εδάφους (1986-2002), δίνοντας σάρκα και οστά στην εναλλακτική καλλιτεχνική σκηνή της Αθήνας με έργα-σταθμούς, όπως η θρυλική «Μήδεια».
- Ο διάδοχος της Πίνα Μπάους: Έγραψε ιστορία το 2018 ως ο πρώτος χορογράφος στον κόσμο που κλήθηκε να δημιουργήσει ένα νέο, μεγάλου μήκους έργο (“Since She”) για το θρυλικό Χοροθέατρο του Βούπερταλ (Tanztheater Wuppertal) μετά τον θάνατο της μυθικής Πίνα Μπάους.
- Παγκόσμια sold – out: Έργα του όπως ο «Μεγάλος Δαμαστής» (The Great Tamer), το «Transverse Orientation» και το σκοτεινό, υπαρξιακό «INK» περιοδεύουν ασταμάτητα στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου, από τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο μέχρι το Τόκιο, αποσπώντας τα κορυφαία θεατρικά βραβεία (όπως το βρετανικό βραβείο Olivier).
- Η τελετή των Ευρωπαϊκών Αγώνων: Το 2015 σκηνοθέτησε την Τελετή Έναρξης των πρώτων Ευρωπαϊκών Αγώνων στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, αποδεικνύοντας ξανά ότι μπορεί να ενορχηστρώσει τη μαζική κλίμακα χωρίς να χάνει την ποιητική του υπογραφή.
