Κάθε πρωί, ο Σίσυφος σπρώχνει ξανά την πέτρα και κάθε βράδυ, τη βλέπει να κυλά πίσω. Όμως ο Καμύ, ο πιο φωτεινός στοχαστής του παραλόγου δεν κοιτάζει τον βράχο, κοιτάζει το πρόσωπο. Εκεί, ανάμεσα στον μόχθο και την ασημαντότητα, γεννιέται η ελευθερία.
Ο Μύθος του Σισύφου είναι μια κραυγή απέναντι στο παράλογο, μια απόπειρα να δοθεί νόημα στην ίδια την απουσία του. Ο Καμύ δεν προτείνει απόγνωση ούτε παραίτηση, προτείνει εξέγερση. Την εξέγερση του ανθρώπου που, ενώ γνωρίζει ότι το σύμπαν δεν του απαντά, συνεχίζει να ζει με πάθος.
Η πέτρα δε μοιάζει με βάρος αλλά με τελετουργία και ο Σίσυφος, για τον Καμύ, δεν είναι τραγικός επειδή αποτυγχάνει, αλλά γιατί επιμένει. Γι’ αυτό, στο τέλος, «πρέπει να φανταστούμε τον Σίσυφο ευτυχισμένο».
Ο έρωτας του Καμύ δεν είχε νομιμότητες: «…γύρνα προς εμένα, που θα είμαι πάντα…»
Αλμπέρ Καμύ, «Ο μύθος του Σίσυφου»
Έρχεται πάντα ή στιγμή πού πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα στη σκέψη και στη δράση.
Αυτό σημαίνει πώς γίνεσαι ένας άνθρωπος.
Αυτός ο κατακερματισμός είναι φοβερός.
Αλλά μια περήφανη καρδιά δεν μπορεί να μείνει στη μέση.
Υπάρχει ο Θεός ή ο χρόνος, αυτός ο σταυρός ή αυτό το σπαθί.
Ο κόσμος ή έχει ένα νόημα βαθύτερο, ανώτερο από τις κινήσεις του, ή τίποτα πιο αληθινό από αυτές τις κινήσεις.
Πρέπει να ζεις με το χρόνο και να πεθαίνεις μαζί του ή να παραιτηθείς από αυτόν για χάρη της αιώνιας ζωής.
Ξέρω πώς μπορεί κανείς να συμβιβαστεί, να ζει στην εποχή του πιστεύοντας στην αιωνιότητα.
Αυτό σημαίνει παραδοχή.
Μα απεχθάνομαι αυτή τη λύση και θέλω τα πάντα ή τίποτα.
Ή εκλογή της δράσης δεν αποκλείει τη σκέψη.
Δεν μπορεί όμως να μου δώσει τα πάντα και στερημένος από την αιωνιότητα, θέλω να συμμαχήσω με το χρόνο.
Δε θέλω να υπάρχει στον υπολογισμό μου ούτε νοσταλγία, ούτε λύπη, θέλω μονάχα να βλέπω σωστά.
Σας το τονίζω, αύριο θα έχετε αλλάξει.
Για σάς και για μένα αυτό είναι μια λύτρωση.
Ο άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει τίποτα και μπορεί να κάνει τα πάντα.
Καταλαβαίνετε τώρα γιατί τον εξυμνώ και τον συντρίβω συγχρόνως.
Ό κόσμος τον αφανίζει κι εγώ τον ελευθερώνω.
Του δίνω όλα τα δικαιώματά του.
Διαβάστε κι άλλα άρθρα που αγαπήσαν οι αναγνώστες μας:
- Πόση φτώχεια αντέχει ένας λαός πριν ξεσπάσει; Ο Στάινμπεκ είχε ήδη απαντήσει
- Η φράση του Τόλκιν που (εάν τη διαβάσεις) θα σε συνοδεύει για μια ολόκληρη ζωή
- Θεοδωρόπουλος: «Κάθε έθνος έχει τον δικό του Ναρκισσισμό. Εμείς οι Έλληνες τι έχουμε;»
- 30 σπουδαίες συμβουλές του Πλάτωνα: «Αφήστε τους γονείς να κληροδοτήσουν στα παιδιά τους…»
- Η διαδρομή της αυτοεκτίμησης από τον Μπουκάι: «Για να μάθω να εκτιμώ τον εαυτό μου δε φτάνει μόνο να…»
- Όσκαρ Ουάιλντ: «Ο δεσμός κάθε συντροφικότητας, είτε στο γάμο είτε στη φιλία, είναι …»
- «Η μητέρα που προσπαθεί να ελέγξει κάθε πτυχή της ζωής της κόρης της παίρνει…» – Το βιβλίο που μίλησε σε χιλιάδες γυναίκες
