Έρωτας και αγάπη. Πώς τα διαχωρίζουν οι μεγάλοι συγγραφείς;

Έρωτας ή αγάπη; Οι μεγάλοι συγγραφείς δεν τα μπέρδεψαν ποτέ.

Όταν ο Προυστ πονούσε από λαχτάρα και ο Τολστόι δίδασκε τη θυσία, η διαφορά ήταν ξεκάθαρη. Τι λένε για τον έρωτα και την αγάπη οι πιο σοφοί της λογοτεχνίας;

Κάποιοι λένε πως ο έρωτας είναι η σπίθα και η αγάπη η φλόγα. Άλλοι υποστηρίζουν πως το ένα είναι τύφλωση και το άλλο η όραση. Αλλά μόνο η λογοτεχνία με το θάρρος της υπερβολής και την κομψότητα της αλήθειας, τόλμησε να το ψάξει βαθιά.

Ποια η διαφορά ανάμεσα στον έρωτα και την αγάπη; Μπορούν να συνυπάρξουν ή είναι καταδικασμένοι να μένουν δύο διαφορετικά δωμάτια στην καρδιά μας;
(Διαβάστε τι μας απάντησαν οι μεγάλοι λογοτέχνες παρακάτω)

Οι 10 πιο ειλικρινείς φράσεις που έχουν ειπωθεί ποτέ για τον έρωτα (και καμία δεν είναι γλυκανάλατη)

1. Μάρσελ Προυστ: Ο έρωτας ως εμμονή.

Ο Προυστ δεν ερωτεύεται, αρρωσταίνει από έρωτα. Ο Σουάν, ο ήρωας του δεν αγαπά την Οντέτ, την εξιδανικεύει, την καταδιώκει, την φαντάζεται όπως θέλει. Ο έρωτας τον Προυστ είναι ανάγκη, ζήλια, ψευδαίσθηση. Δεν είναι αληθινή συνάντηση με τον Άλλο. Είναι μια αυταπάτη που θρέφεται από την απουσία. Αντίθετα, η αγάπη γεννιέται από την κατανόηση. Όχι από την ανασφάλεια.

2. Λέων Τολστόι: Η αγάπη είναι δράση, όχι συναίσθημα.

Στην Άννα Καρένινα, ο έρωτας εμφανίζεται θεαματικά και καταστρέφει τα πάντα. Αντίθετα, ο Κωνσταντίν Λέβιν και η Κίτι χτίζουν κάτι σιωπηλό και δυνατό. Ο Τολστόι μάς δείχνει πως η αγάπη δεν είναι πάθος αλλά επιλογή. Μια καθημερινή πράξη γενναιοδωρίας, πίστης και κόπου. .Είναι εκεί όπου ο εγωισμός κάνει στην άκρη.

3.Σαρλ Μποντλέρ: Ο έρωτας ως μαύρη μαγεία.

Ο Μποντλέρ βλέπει τον έρωτα ως μια σκοτεινή λατρεία, μια υπερβολή που οδηγεί στη φθορά. Γράφει για γυναίκες που είναι σαν άγγελοι και δαίμονες μαζί. Στα ΄«Άνθη του Κακού», ο έρωτας δεν είναι γλυκός, είναι επικίνδυνος, σχεδόν βίαιος. Η αγάπη; ίσως για τον Μποντλέρ να είναι μια πολυτέλεια που δεν μπορεί υπάρξει μέσα στο χάος της επιθυμίας.

4.Έριχ Φρομ: Η αγάπη είναι τέχνη, όχι τυχαίο συναίσθημα.

Στο έργο «Η τέχνη της αγάπης», ο Φρομ μας δίνει το manual. Θεωρεί πως ο έρωτας είναι μια αρχική έκρηξη ενθουσιασμού, αλλά η αγάπη είναι κάτι που μαθαίνεται, καλλιεργείται, απαιτεί προσπάθεια. όποιος βασίζεται μόνο στον έρωτα, θα νιώσει μόνο μοναξιά. Η αγάπη είναι δεξιότητα και θέλει υπομονή, γνώση και καλλιέργεια εαυτού.

5.Άλμπερ Καμύ: Ο έρωτας ως ηθική πράξη.

Στο έργο «Ξένος», ο Καμύ μέσα από τον χαρακτήρα του Μερσώ δε λέει σ’ αγαπώ γιατί δεν καταλαβαίνει το βάρος της φράσης. Όμως αλλού, στα δοκίμια του Καμύ τονίζει πως ο αληθινός έρωτας είναι η αποδοχή του άλλου, χωρίς ιδιοτέλεια. Σαν μια μορφή ηθικής, όχι ανάγκης.

6. Μίλαν Κούντερα: Ο έρωτας είναι ελαφρότητα, η αγάπη βαρύτητα.

Στην «Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι», ο Κούντερα παίζει με την έννοια του έρωτα ως κάτι εφήμερο, παιχνιδιάρικο, ένα κλείσιμο του ματιού στον φόβο του θανάτου. Αλλά η αγάπη; Είναι εκέι που κάποιος μένει. Εκεί που υπάρχει μνήμη, τρυφερότητα, κοινή σιωπή. Ο Τόμας αγαπά πραγματικά την Τερέζα μόνο όταν η ζωή τους γίνεται απλή και σιωπηλή.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως η λογοτεχνία μας έμαθε να νιώθουμε τη διαφορά μεταξύ έρωτα και αγάπης στο πετσί μας. Ο έρωτας είναι πυρετός, η αγάπη είναι η θεραπεία.

Διαβάστε περισσότερα από τη λογοτεχνική μας πραμάτεια.